D
@dontdone
kendini bile keşfedememiş kaşif ):
db
Şu anda okuduğu kitap
çok beğenerek okuduğumu belirterek başlamak istiyorum. -tabiri caizse- bacak kadar boyuyla kimsenin o yaştaki bir çocuğun 'boyundan büyük işlere' kalkıştığını düşünmeyeceği için her yere kolayca girebilen karakter büyük bir ustalıkla, kıvrak zekasıyla ve zekice düşünerek mahalledeki cinayeti aydınlığa kavuşturmak için uğraşıyor. bunu yaparken de yer yer kahkaha attırırken yer yer duygulandırıp hayatı sorgulatıyor.
Alper Canıgüz'ün; görünürde güzel, samimi görünen mahallenin iç yüzünü ve bilinmeyenlerini ya da toplumsal sorunları 5 yaşındaki bir çocuğun ağzından anlatması zekice düşünülmüş bana göre. toplumda 5 yaşındaki bir çocuğun söylediklerinin pek umursanmadığını da varsayarsak Alper Kamu karakteri farklı bir bakış açısı da sunmuş oluyor. okurken mutlaka kendinden bir şeyler bulabileceğin bir kitap olmakla birlikte sürükleyiciliği de göz ardı edilemez tabiki. bir çırpıda okuyup bitirmek ve üzerine düşünmek istiyor insan.
mükemmel kurgusu ve etkileyici satırlarıyla heyecanla, serinin ve Alper Canıgüz'ün okuduğum ilk kitabıydı. diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. mutlaka okumanızı öneririm.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"yırtıcı, seni ya görmezlikten gelir ya da parçalar." onun nazarında haber bültenleri vahşi doğa belgesellerinden farksızdı.
hayatta başarılı olmanın iki yolu olduğu söyleniyor: 1] şanslı olmak. 2] hile yapmak. bense dayanıklı olmayı tercih ederim. çünkü dayanıklılık kadar kışkırtıcı hiçbir şey yoktur.
herkesin sizin düşündüklerinizi düşünmek ve hissettiklerinizi hissetmek zorunda olmadığını gözden kaçırıyorsunuz.