Dora
@dorafield
Boğaziçi
İstanbul
12 Eylül 2005
25 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
~Mezar Kazıcı~
...
"Kaçık Tanrı' benim adım, dedi, bütün zamanlarda yeniden doğdum. Kendi benliğimin tanrısıyım ben. Bilge değilim, hayır. Bilgelik zayıfların bir niteliğidir. Ben güçlü olan'ım ve ben adım attığım da yer benim ayaklarımın altında döner. Durduğum zaman da, yıldızların yürü yüşü benimle birlikte durur. İnsanlarla eğlenir, alay ederim. Gecenin devleriyle birlikte yaşarım. İstediğim zaman, büyük cin krallarının arasına katılır, onlardan biri olurum. Varlığın ve yokluğun sırlarına vakıfım ben.
Sabah saatlerinde güneşi lanetlerim, öğlen saatlerinde insanlığı, akşam saatleride doğayı batırırım yerin dibine ve gece diz çöker, kendime, kendi benliğime tapınırım. Asla uyumam, çünkü zamanın kendisiyim ben; denizim ben; kendi kendimim ben .
Yiyecek olarak insan bedenlerini tıkınırım, onların kanlarıyla gideririm susuzluğumu ve onların nefeslerini, onları ölüme yaklaştıran nefesi çekerim ciğerlerime. Sizler kendi kendinizi aldatsanız da, benim kardeşlerimsiniz ve benim yaşadığım gibi yaşıyorsunuz. Şimdi defol karşımdan, seni ikiyüzlü, seni! Dönüp yine yerlere kapan ve yaşayan ölüler arasında yine kendi benliğine tapın!"
Kulaklarımla duyduğum, gözlerimle gördüğüm şeylere, onları düşünürken, inanmakta güçlük çekerek, uyuşturucu almışçasına sersemlemiş bir halde mağaramsı oyuklarla çevrili kayalık vadide yürüdüm. Dev hayaletin dile getirdiği kimi gerçekler acıyla kıvrandıracak kadar etkilemişti beni. Bütün gece, melankolik düşünceler içinde kırlarda dolaşıp durdum. Bir demir kürek edindim ve kendi kendime, "Kaz şimdi, derin derin mezar kaz. Git ve nerede, ne zaman yaşayan bir ölü bulursan, toprağa göm onu."
Halil Cibran
Halil Cibran
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
🌱🕯️ Yüreği incinmelerden koruyan gerçek güç, yüreği içten içe büyüklük duygusundan uzak tutan güçtür, diyordu. İnsan sesinin yarattığı ezgi güzeldir, tatlıdır; fakat yüreğin ezgisi, göklerin katıksız ezgisidir." Halil Cibran
Halil CibranYok olup gitti halkım, Ama ben varım hala, Yasını tutuyorum yalnız başıma onların ... Dostlarımın çoğu öldü, Arkadaşlarım hep öldüler; Onların ölümüyle - Bir felaketten, Bir talihsizlikten başka bir şey değil Benim hayatım da. Memleketimin akarsuları bütün Gözyaşı ve kana boyandı; Nasıl boyanmasın ki, Halkım kırılıp gitti açlıktan, Sevdiğim insan, sevdiğim insanlar ... Eğer ben de açlık çekseydim, Kıtlıktaki halkımın arasında olsaydım; Memleketimin insanları gibi Baskı ve zulüm altında inleseydim Bu kara günlerin yükü Daha hafif olurdu, Huzursuz düşlerimin üzerinde.
"Zorluğun asaleti" diye bir şey var; bu, elde edilmek istenen uğruna çekilen her türlü sıkıntıyı kapsar. 
Salih Mirzabeyoğlu
Salih Mirzabeyoğlu