Gizem

Gizem
@dortt
Sarhoş oldum mu aklım azalır; Ayıldım mı sevincim dağılır. Ne sarhoş, ne ayık bir hal var ya? En güzeli öyle yaşamaktır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Beni anlamalısın. Çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.
Herkesin istediği gibi yaşadığı uzak bir ülkenin özlemini duyuyorum.
O, ömür boyunca hep “acele etmiş”tir; bu yüzden de hep “geç kalmış” tır.
Peki ya mutsuz olan ve sadece bununla değil bir de toplumun mutluluktan mesat olmuş görünmesiyle baş etmek zorunda olan onca insana ne demeli? Görünüşte mutlu olanlar mutluluklarında ısrar ettikçe, mutsuzlar kendilerini dışlanmış hissetmezler mi?