"Sorun, Baba'nın dünyayı siyah-beyaz görmesiydi. Ve neyin siyah neyin beyaz olduğuna karar verişinde. Hayatı böyle yaşayan birine duyduğunuz sevgiye mutlaka korku eşlik eder. Belki biraz da nefret."
İnsanlar çok bozdu olric.
Ben bu düzene ayak uyduramıyorum.Bu yüzyıl kusma hissi uyandırıyor ...
İnsanlık öldü tabutunu kaldıracak insan bulunamıyor...
İnsan sevdiği yüzü uzun zaman görmedi mi, bu zaman içinde olup bitmiş olan yüzeysel değişikliklerden dolayı önce şaşırır, ama sonradan bu yüz, bize geçmişteki haliyle görünmeye başlar: değişiklik izleri silinir, insan artık karşısındakinin şimdiki yüzünü değil de, kişiliğinin ana çizgilerini görmeye başlar.