Günde kaç milyon insan ölür yeryüzünde,
Doğar kaç milyon?
Kaçı yaşadım diyebilirdi,
Kaçı yaşadım diyebilecek?
Kaçı günde üç öğün yemek yiyebilirdi,
Kaçı yiyebilecek...
Güzel olan
Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak
Erimek yarını olmayan zamanlarda
Durdurmak bir yerde bütün saatleri
Bütün kuralları kırıp parçalamak
Sonra varmak o yerlere
Mevsimlere dur demek...
Biz de bir kere sevinebilseydik.
Çiçek açmış ağaçlar gibi çıldırasıya.
Kim bilir belki bir gün sulh olunca
Biz de deliler gibi seviniriz,
Ağaçları ve baharı taklit ederiz.
Birdenbire irkilip de o bozulan sessizlikte
"Anlaşılıyor ki"dedim,"bu sözler aklında kalan; İnsaf bilmez felâketin kovaladığı sahibin sana bunları bırakmış, tekrarlıyorsun durmadan.
Umutlarına yakılmış bir ağıt gibi durmadan: Hiç-ama hiç-hiçbir zaman."