Affan dedeye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var ne de adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden
Haberim yok olan bitenden.
Derler: İnsanda derin bir yaradır köksüzlük; Budur âlemde hudutsuz ve hazin öksüzlük.
Sızlatır bazı saatler dayanılmaz bir acı,
Kökü toprakta kalıp kendi kesilmiş ağacı
Ruh arar başka teselli her esen rüzgarda.
Ne yazık! Doğmuyoruz şimdi o topraklarda!
Yola çıkmak!Yitirmek ülkeleri!
Bir başkası olmak süresiz, yalnız görmek için yaşamaktır.Köksüz bir ruhu olmak!
Kimseye ait olmamak,kendime bile!
Durmadan gitmek,sonu olmayan bir yokluğun peşinde ve ona ulaşma isteği içinde...
Sevgimi unutmak için seyrederim bir tabloyu, bir mermeri, ki ne kadar dalsa ruhum yeniden döner geriye;
okurum düşüne düşüne okuduğun şiirleri, senin düşüncen geçerken üzerlerinde bir sıcaklık kalmıştır diye.