Pınar
@dreamerrr
Lisans
Ankara
85 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Tek bir adam olman lazım. İyi veya fena tek bir adam. Ya ruhuna veya bedenine ait şeylerle uğraşmalısın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
1000kitap'ı Kurtarma Hareketi1000Kitap
Merhaba güzel insanlar;
Bundan yaklaşık 1 yıl önce "1K Ne Değildir?"adlı bir ileti paylaşarak bu sitenin benim için ne kadar değerli olduğunu, buradaki insanları ne kadar kaliteli bulduğumu anlatmıştım. İleti: #32647009
Buradan tanıştığım, dost olduğum, abi dediğim abla dediğim nice insan oldu. Ama geçip giden bu 1 yılın ardından bu günlerde Turhan Bey'in de incelemesini gördükten sonra (#50953098) 1k'nın gerçekten de çok kötü bir noktaya gittiğini gördüm.
O eskilerdeki gibi incelemelerin altında tartışmalarımız, etkinlik yapıp aynı kitabı okuyuşumuz yok artık sanki.
Turhan Bey'in bile kaliteli incelemeleri bu kadar az beğeni alıyorsa bence bir sıkıntı var.
Benim gibi bu siteyi çok seven birisi bile buraya, artık sadece alıntı kaydetmek için giriyorsa gerçekten bi' sıkıntı var!
Ben de diyorum ki, hep beraber burayı kurtarmaya çalışalım. En basitinden ben mesela birazdan inceleme yazmaya tekrardan başlayacağım.
Neler yapabiliriz sorusuna hep beraber cevap bulmaya çalışalım ama daha önce benim basit bir önerim var: İnceleme yazan okurlara incelemeleri için teşekkür ederim. En basitinden bu tarz bir yorum ile incelemeler daha çok kişiye ulaşabilir.
Hadi dostlar! Elimizi taşın altına koyalım :)
İleti altından, bu harekete katılmasını istediğimiz kişileri davet etmeye başlayalım.
İncelemeler akışlarda kayboluyor. Göz önünde bulunsunlar ve yeni incelemeleri takip etmeye çabalayalım.
#51012095
Puan vermedi·223 syf.··
Beğendi
·2019 45. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 25 Ağustos 2019 14:44
Murathan Mungan’ın okudum ilk kitabı. Kitap bir inceleme niteliğinde yazılmış. Radyo oyunu, senaryo ve uzun hikaye. Bu üç türün bir hikaye üzerinden örneklendirilmesine yer verilmiş. Edebi üslup özelliği ön planda olup ne, nerede ve nasıl yazılmalı, çok güzel sunulmuş.
“Sevgi denilen o iğrenç ve yapışkan şey.”
4 kişi bir bahçe. Dünyaya gönderilip yaşamaya maruz bırakılmış dört ceset.
Hayata karşı umutlu, hayata karşı umutsuz, ölüme karşı umutlu ve her şeyi olduğu ve olacağı şekilde kabullenmiş dört kalp.
Yaşam soluk almak değildir. Yaşamak üzerine düzinelerce kurulan cümleler anlatmaz yaşamak nedir ne değildir. Yaşamak algılanmaktır, yaşamak hissetmektedir, yaşamak faydadır vb vb. Ben size yaşamın tanımını veremem. Kimse kimseye yaşamın tanımını veremez. Yaşamak nedir?
Herkes kalbine sorsun..
GÖKTEN PARA YAĞIYOR.”
Fransız Pierre Rey’in kaleminden dökülen kitabımız Para, baştan uca bir polisiye filmini andırıyor. Okuduğunuz her satır neredeyse gözünüzün önünde, seyre dalıyorsunuz. Yazarımız hakkında kısa bir araştırma yaptığınız bu tarz farklı eserleri olduğunu ve ünlü birkaç tiyatro eseri yazdığını da görebilirsiniz. Yakın tarihimizde yaşamış olan yazarımız 2006 yılında ölmüştür.
Hikayemiz İsviçre’de geçmektedir. İsviçre Zürih bankası. Dünyada paranın en çok korunduğu ve kişisel mahremiyetin zirve denecek kadar uçta korumaya alındığı Zürih bank.
Bir kitabı okurken, hiçbir karaktere ait olmayıp aynı zamanda bütün karakterlerin yanında oldunuz mu hiç? Para tam olarak okuyucuya böyle bir his veriyor. Bazen kötünün bazen iyinin yanında duruyorsunuz.
“Bir daha asla gelmeyen kesin anlar vardır insanın hayatında; ve öyle anlarda, hemen evet ya da hayır demek gerekir.”
İnsan yaşarken ne yaşadığını anlayamıyor çoğu zaman. Bazen durmak gerekiyor. Bazen düşünmek, bazen bakmak. Bazen yaşamamak gerekiyor yaşayabileceğini anlamak için.
Hayat anlardan ibarettir. Hayatımızın filmini anlarımızın fotoğraflarını birleştirerek oluştururuz. Hiç bitmesini istemediğimiz, nolur artık bitsin diye yakındığımız anlar. Hayat anlardan oluşur ve biz anı yaşamadığımız her an hayatı en başından kaçırmış sayılırız. Çünkü zamanı asla geri alamazsın!
“Ve...hiç konuşulmadığı halde, her şey bir anda söylenmiş oldu.”
Bir an. Soluk bir akşamın koynunda batıyor güneş. Ay aydınlık yüzünü indiriyor sahile ahenkle vuran dalgalara. Rüzgar hafifçe okşuyor geceyi. Bir ağacın yapraklarının hışırtısı dolduruyor mehtabı. İki insan. Bir kadın ve bir erkek. Yan yana oturuyorlar sahilde. Beyaz bir tişört var adamın üzerinde. Kadın beyaz elbiseli. Kırmızı bir şal var omuzlarında. Her ikisininde
Yarayla alay eder yaralanmamış olan
Bak nasıl da sararıp soluvermiş tanrıça kederlerden
Sen çok daha parlaksın çünkü
Sen tüm göklerdeki yıldızların ilki
Sen aydınlatırsın geceyi..
