Valideynlər!- Famil, başını yellədi- bu tamamilə dərin mövzudur. Ancaq məncə onların hamısı yalançıdır ! " İnsanı hər halı ilə qəbul edəcək tək insan onun valideynləridir !" Bu, valideynlər haqqındaki ən uydurma yalandır. Valideyn səni olduğun kimi qəbul edəcək son insandır ! Davamlı olaraq dəyişəcəyinə ümid edər. Doğulduqdan sonra belə həyatına bir ceninin ana bətnindəki vəziyyəti kimi davam etməyini gözləyər. Sakit, nə versən onunla razılaşan və qane olan, heç bir əlavə istəyi və ya etirazı olmayan bir varlıq. Əgər dediklərinin əksinə getsən böyük ümidlə yanıldığını anlayacağın günü gözləyərlər. Və əgər getdiyin yolda uğur qazansan buna heç vaxt tam olaraq sevinməzlər. Bunu onların hər baxışında sezə bilərsən !
Yucin bu qızın qəlbini öyrənmək istəyirdi. Doğrudanmı o bu qədər dərin düşünür, onun bu qədər incə duyğuları var? Doğurdanmı onda bu qədər şairanə ruh vardı ki, təbiət onun üçün bu qədər mənalı olmuşdur?
Nəhayət, Oliver elə dərin, rahat və şirin yuxuya getdi ki, bu cür yuxu, adətən, insana lap yaxın bir vaxtda keçirdiyi dərin sarsıntı və əzabdan sonra gələ bilir, bu cür sakit və şirin yuxunun pozulması özü də bir əzabdır. Əgər ölüm də belədirsə, kim o şirin yuxudan ayılıb yenidən bu həyata qayıtmaq istərdi, keçmişin acı xatirələrini yada salmaq, bugünün əziyyət və qayğılarına dözmək, gələcəyə qorxu və həyəcanla baxmaq üçün kim yenidən ayılıb mübarizə meydanına girmək istərdi?!
... «Mən çox əziyyətlər, çox əzablar çəkmişəm. Lakin heç bir zaman öz taleyimə acımamışam. Heç bir zaman «ah» çəkməmişəm! Süfrəmə qoyduğum halal çörəyimə heç vaxt naşükürlüklə baxmamışam.
Mən heç vaxt yadlara boyun əyməmişəm. Mən həmişə dərin bir ləyaqətlə hiss etmişəm ki, həyatın ən böyük gözəlliyi, ən böyük mənası mərdlikdə, alnıaçıq olmaqdadır. »