Bazı kitaplar vardır; hikâyesini bir kez öğrenir, kapağını kapatır ve yoluna devam edersin. Bazıları ise her dönüşünde sana farklı şeyler anlatır. Benim için Aşıklar Ölmez tam olarak böyle bir kitap.
İlk okuduğumda hissettirdikleriyle, bugün hissettirdikleri aynı değil. Çünkü kitap aynı kalsa da insan değişiyor. Her okuyuşta başka bir satırın altını çiziyor, başka bir cümlenin içinde kendimi buluyorum. Kimi zaman özlemi, kimi zaman sabrı, kimi zaman da insanın kalbinde taşıdığı ama adını koyamadığı duyguları hatırlatıyor.
Belki de bu yüzden bazı kitaplar sadece okunmaz; insanın hayatına, düşüncelerine ve hatıralarına karışır. Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin, bir gün yine raftan alıp birkaç sayfa okumak istersin. Çünkü bilirsin ki seni yine başka bir yerden yakalayacak.
İlk okuyuşum değildi, muhtemelen son da olmayacak.