Anlaşılmak bazen sevilmekten daha kıymetli sanki.
Biri beni anlasın, biri beni gerçekten anlasın ; yıllardır kaybolduğum o köhnemiş, toz toprak içindeki, yıkılmaya yüz tutmuş metruk binadan çıkayım. Gökyüzünü göreyim. Ruhumu serbest bıraksın, alıkonduğu o daracık mahzenden. Biri beni anladığını söylesin ve bir çift kanat taksın yorgun omuzlarıma. Ayaklarımda derman kalmadı çünkü, kalbimde derman kalmadı.
Sevilenin sureti her şeyin üzerine zarifçe düşerken, insan ilk kez anladı; dünya bir yer değil biri de olabilirdi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Düşerken tutunacak bir dal değil de,
Hep sığınacak bir kalp aradık.
Belki de hep bu yüzden yalnız kaldık.
Ya da taşıyamayacak kişilere fazla anlam yükledik.
Oysa su akar yolunu bulurdu değil mi?
Biz niye suyun yönünü değiştirmeye çalıştık ki?
Olmayınca da suya taş attık,
Belki hayallerimiz gerçekleşir diye.
“Kişisel hedeflerin gerçekleştirilmesine doğru ilerlediğiniz gökkuşağı kadar renkli yolculuğunuzda, seçimlerinizi yalnızca güvenliğiniz ve emniyetinizi temel alarak yapmayın. Hiçbir şey güvenli değildir. … Değerli şeyler nadiren güvenlidir. Çocuk sahibi olmak güvenli değildir. Statükoya meydan okumak güvenli değildir. Daha önce yapılmamış bir işi seçmek güvenli değildir. Ya da eski bir işi yeni bir biçimde yapmak. Sizi durduracak birileri her zaman olacaktır.
Ama en büyük tutkularınızın peşine düşerken kişisel güvenliğinizin üvey kız kardeşinizin selametini azaltmasına izin vermeyin. Hakkıyla sizin olan gücü kullanırken, o gücün üvey kız kardeşlerinizi köleleştirmesine izin vermeyin. Kudretiniz ve gücünüz, içinizdeki besleyici ve şefkatli o yerden fışkırsın.
Kadın hakları yalnızca bir soyutlama, bir dava değildir; aynı zamanda kişisel bir meseledir. Yalnızca ‘bizimle’ ilgili değildir; aynı zamanda benimle ve seninle ilgilidir. Yalnızca ikimizle.”
Sayfa 138
Ay, vakur bir biçimde yükseliyordu; yörüngesi, ardına doğduğu tepeleri terk ederken yukarıya bakıyor ve dorukları ulaşmak istiyor gibiydi, geceyarısı dipsiz karanlığında ve ölçülemeyecek uzaklıktaydı ve titreyen yıldızlar ayın peşine düşerken damarlarım akan kan onlara baktıkça ışıyordu. Küçük şeyler bizi dünyaya döndürür.
Sayfa 168 - koridor yayınları
Diğer türlüsü ile baş etmem kolay olmuyordu. Bunu onun için değil, daha çok kendim için yaptım.