...bu bunalımda, vahşi ve gelişmemiş küçük beynimde canlanan tüm düşünceler arasında en tuhaf olanı, kendi içimde bir arkadaş ve dert ortağı bulmuş olmamdı. Bu dünyada bir sır vardı ve bu sır hem bana hem de benimle aynı bedende yaşayan birine aitti.
Ya alıştığın yerde yaşarsın, ya da kendi isteğinle alıştığın yerin dışına çıkarsın; ya da ölürsün ve hizmetin tamamlanır. Bunlardan başka seçenek yok. Bu yüzden cesur ol.
"bedeni daha az yoruluyordu ama bedeni az yorulunca kafasında düşünceler çoğalıyordu. O düşünceleri çağıran ve ele geçiren duygular çoğunlukla kaygı ve huzursuzluktu."