Samimi Ama Yüzeysel Bir Rahatlama Arayışı
Bence kitabın en güçlü yanı, Matt Haig’in depresyonu anlatırken kurduğu samimi dil. Bir şey öğretmeye çalışan biri gibi değil de gerçekten zor zamanlardan geçmiş ve kendi kendine iyi gelmeye çalışmış biri gibi yazıyor. Bu yüzden okurken bazı cümleler insana iyi geliyor, özellikle kaygılı ya da bunalmış bir dönemdeysen. Ama yine de tavsiyeler kısmı bana biraz fazla yüzeysel geldi. “Anda kal”, “kendine yüklenme”, “nefes al” gibi düşünceler elbette değerli ama kitap ilerledikçe aynı fikirlerin farklı cümlelerle tekrar edildiğini hissettim. Yani duygusal anlamda sıcak ve rahatlatıcı bir tarafı var ama daha derinlikli, gerçekten yeni bir bakış açısı sunan bir kitap bekleyen biri için biraz sığ kalabilir.
Not: “Kitap kısa değil aslında; sadece sayfaların çoğu emekliliğe ayrılmış." :))
Zihnimizden geçen düşünceler, genel anlamıyla bizi hayatta tutmaya çalışır fakat günün sonunda yine bizi hasta eden de bu düşüncelerdir. İşe yarayan düşünceler bize fayda sağlarken, işe yaramayan
Az önce Algernon’a Çiçekler kitabını bitirdim. Ah Charlie, üzümlü kekim… Seni kucak dolusu seviyorum.
Bir özel eğitim öğretmeni olarak kitabı, mesleki bilgimin ışığında okudum. İçeriği hakkında detay vermeyeceğim; mutlaka okuyun. İçinizin cız edeceğine eminim. Kitabı okurken, sınıfımdaki her öğrencimin bunu deneyimleme imkânı olsaydı ne olurdu diye düşünmeden edemedim. Hangisi daha iyi olurdu, tartışılır. Bir kez cenneti görüp tekrar cehenneme dönmek kolay olmasa gerek… Tabii döndüğün yerin cehennem olduğunun farkındaysan.
Kitapta bizler gibi işin mutfağında olan öğretmenlerin çok iyi bildiği bir gerçeğe de değinilmiş: Özel eğitim öğrencisine sahip aileler belli evrelerden geçer. Şok, inkâr, yas/depresyon, suçluluk/öfke ve en sonunda kabul… Kitap bunlara güzel bir ışık tutmuş. Kardeş bağına da dokunmuş. Sürece hem Charlie’nin açısından hem de kardeşinin gözünden bakabiliyorsunuz.
Elbette aklıma farklı düşünceler de getirdi. Henüz bilim dünyasında böyle bir yöntem yok; şimdilik bu kitap bir distopya. Ama her veli ister istemez şunu düşünmez mi: “Benim çocuğum da bir ameliyatla düzelir mi?” Ya da bu fikir onları umutlandırır mı, heveslendirir mi? Bunları düşünmeden edemedim.
Neyse Charlie… Sen kısa süreliğine de olsa normalliği, hatta dahiliği tattın. Umarım hayalini yaşadığın için mutlusundur.
Acayip bir kitap, kendine has tarzıyla güçlü bir anlatım.Göl kenarında yazlık bir sitede bekçilik yapan isimsiz anlatıcı, birgün kendisinden fasulye almak için yanına gelen gizemli ziyaretçiye anlatmaya başlar. Kendi yaşam defterinin muhasebesini yapan uzun bir monolog okuyoruz.Anlatıcı açıyor defteri zamanda akış sırası gözetmeksizin anlattıkça anlatıyor.Özellikle savaşla ilgili iz bırakan satırlar vardı.Çocukluğu, savaşın gölgesinde geçen yıllar, saksafonu öğrenişi, müziğe olan ilgisi, elektrikçi olup şantiyelerde geçirdiği yıllar, yurt dışında yaşadıkları, hayatına giren insanlar, onların bazı hikayeleri, belleğinde iz bırakanlar... Evliliği, seyahatleri,trenler, şapka, zihninden akıp giden düşünceler, sorgulamalar,yer yer saptamalar. Felsefî satırları ve varoluşsal sancıları, hafızaya, yaşama dair fikirleri ile derin bir kitap. Öyle akıp giderken arada anlattığı trajediler sarsıcı. Hayata, tesadüflere dair fikirler yumağı. Anlatımı farklı olduğu hâlde akıp gidiyor roman. Aslında akacak ama YKY'nin puntoları buna izin vermiyor.Deli oldum okurken.
Düşündüm, güldüm, duygulandım, üzüldüm. Zengin, keyifli bir metin, okunmalı.#fasulyeayıklamasanatıüzerinebirtez
Başlığıyla oldukça dikkat çeken bu kitap, aslında yazar Baek Sehee’nin depresyon ve anksiyete ile mücadelesini, psikiyatristiyle yaptığı terapi seansları üzerinden anlatan yarı anı yarı kişisel
Stoacılık felsefesiFelsefe
Marcus Aurelius (MS 121-180), filozof imparator ve beş iyi imparatordan sonuncusu olarak da bilinen 16. Roma imparatorudur. Günümüze ulaşan tek eseri olan “Meditations”, yani __“Kendime