Yaşlı kadın ellerini semaya kaldırdı:Alıntı
"Ya Rabb,
Bize sabır ver. Mazlumların ahını duy. Zalimlerin tuzaklarını boz. Bize sebat ver, imanımızı koru. Bu topraklara özgürlüğe kavuştur..
Irkına, milletine, vatanına bakmaksızın, çocuktur çocuklar;
Masumdur her zaman, tüm dünyada.
Nereye istersen oraya gider, neyi verirsen onu alır, hangi duyguları sunarsan ona dönüşür.
Hepsi sevgiyi, saygıyı, merhameti ,adaleti, özgürlüğü ister.
Fakat her çocuk bunları alamaz. Neden.?
Sözde herkes adaletli, eşit, Özgür değil mi?
Değilmiş..!
Çünkü bazı sesler duyulmaz, bazı eller tutulmaz, bazı çocuklar unutulur.
İşte o çocukların çok şey eksik.
Kiminin bisikleti,
Kiminin yemeği,
Gülüşü,
Evi,
Annesi, babası, kardeşi,
Okulu, neşesi...
Kimin ise ömrü eksik, nefesi..!
Bu dünyada bazı çocukların,
Hayatı eksik..!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ruşen Eşref içeriye girdiğinde Mustafa Kemal’i bir sedirin köşesine bağdaş kurmuş otururken buldu. Tüm gün boyunca tanık olduğu manzaralar karşısında başı öne düşmüş halde sessizce ona baktı. Yarının Adamı misafirinin içinde bulunduğu hali anlamakta gecikmedi. Önce emir eri Bekir’den kahve getirmesini istedi. Ardından sigarasını yaktı ve Ruşen Eşref’in sessizliğinin dile getirdiği soruyu duymuşçasına “Yazınız,” dedi:
“Eskişehir’in düşmesi acıdır. Fakat bu düşüş sıfırdır. Maksat ordudur. Ordu ayaktadır. Yenilmemiştir. Çok değil, yirmi beş gün daha vakit kazanalım. Onlara göstereceğiz. Ne olursa olsun onları mahvedeceğim!”
Sevmek ve sevilmek ihtiyacında olduğumdan, aşık olduğumu sandım. Başka deyimle, aptallık ettim.
Şehvet iğrenç değildir. Bağışlayıcı olalım ve buna bir çeşit zaaf diyelim, sevişme sırasında icra edilen eylemden başka bir şey görememe yeteneksizliği, doğuştan gelen bir kusur.
Bana gelince, Portekizli rahibe değildim sonuçta. Katı değilim, tam tersine yufka yürekliyim, gözyaşlarım kolay akar. Ne var ki coşkunluğum hep kendime dönüktür, içlenişim kendimle ilgilidir.