Bazen hayat kapına vedalarla acılarla ve sabrını zorlayan insanlarla gelir bazen de kapının açtığında karşında hiç beklemediğin güzellikler ve mucizeler görürsün hatırla geçmişi ne zor savaşlar kazandın sen ne fırtınaları tek başına atlattın birçok insan tanıdın ve tanıyamamışım dediğin nice insanlarla vedalaştım bazılarından ayrılmak kolay olmadı zorlandın kendinle inatlaştın ama bazılarından anında uzaklaştın yıllarca kendine benzeyen senin gibi seven ve önce düşünen insanlar aradın biliyorum artık ne sen eski sensin ne de insanlar gözün hep iyi niyetli kabul et ki iki gözüm sen de fazlasıyla olgunlaştın insanlarla uğraşacak ne eski gücün var artık ne de onları hoş görecek sabrın bir daha tekrarı yok yaşadın şu hayatın bak önünde bir ömür var Yeni yaşlar ve yeni başlangıçlar hayatı biraz da kendin için yaşa değmeyen insanlar için yıllarını zaten fazlasıyla harcadın.....
İçindeki Umut fısıldar belki bu kez olur ama zamanla o Umut insanın ayakta tutan bir güç olmaktan çıkar yoran bir beklentiye dönüşür fark edersin ki bazen tutmaya devam etmek kaybetmekten çok daha yıpratıcıdır.
Her şeyi onarmaya çalışan insanlar genelde iyi kalplidir vazgeçmek onlara zayıflık gibi gelir oysa bazen vazgeçmek bir yenilgi değil bir farkındalıktır çünkü bazı şeyler artık sevgiden değil alışkanlıktan sürdürülür insan da en çok alışkanlıkla devam ettirdiği şeylerin içinde tükenir.
Bir şeyden vazgeçtiğinde sandığın gibi boşluk oluşumu aksini alan açılır yeni bir nefessin yeni bir düşüncenin yeni bir hayatın gireceği alan bunu hemen fark etmezsin belki çünkü alışkanlıklar kolay bırakılmaz hele kalpten gidenler hiç kolay değildir ama zamanla anlarsın bıraktığın şey seni eksiltmemiştir. Seni kendine geri kazandırmıştır.
Doğru zamanda bırakmak diye bir şey vardır o zaman geldiğinde kalbinin değil aklının gösterdiği yöne bakmayı öğrenir insan kalbinin kal dediği yerde öğrenilecekler öğrenilmiş görülecekler görülmüştür belki biraz kırgın ama daha tecrübeli belki daha mesafeli ama daha sağlam çıkarsın yolda bundan sonra duyguların değil tecrübelerini de rehberlik eder sana.
Bir gün dönüp baktığında şunu fark edersin aslında seni tutan bıraktığınız sandığın şeydir bırakmayı öğrenmeli insan çünkü her şey sürsün diye değil bazı şeyler bitsin diye yaşanır bazı hikayelerin görevi senin sonsuza kadar taşımak değil olgunlaştirmaktır.
Unutma vazgeçmek kaybetmek değildir vazgeçmek artık taşımaman gerektiğini anlamaktır....
Bazen konuşmak pes etmek ya da kaybetmek değildir tam tersine bazı şeyleri söylemenin hiçbir şey değiştirmeyeceğini anlamaktır insan bir yerden sonra susması vazgeçmekten değil olgunluktandır.
Hatırlayın bir zamanlar her şeyi açıklamak isterdik kendimizi anlatmak yanlış anlaşılmamak kalbimizin niyetini göstermek çünkü sanırdık ki doğrularımızı anlatırsak her şey yoluna girer ama hayat öğretiyor insana "her doğru her kulağı aynı şekilde gitmez" bazı insanlar duymak istemez bazı kalpler sen ne kadar anlatsan da anlamaz ve sen bunu fark ettiğinde susmayı seçersin artık ikna etmeye çalışmazsın kendini savunmaya haklı çıkmaya ispat etmeye uğraşmazsın çünkü bilirsin bazen sessizlik en güzel cevaptır susmak aslında kendini koruma biçimidir tepki vermek yerine nefes alırsın kırıldığın anda hemen konuşmak yerine önce içinde dinlenirsin.
Sessizlik bastırmak değil kendi içinde dengeyi kurmayı seçmekte susmak geri çekilmek değildir susmak söylenmesi gerekeni artık kendi içinde bilmek demektir Bir şeyi içinden çözmeyi öğrendiğinde dışarıda tartışmanın anlamı kalmaz zamanla fark edersin ki her kavgadan Galip çıkmak gerekmez bazı savaşlar kazanarak değil hiç girmeyerek huzur verir.