... Bu, kişiyi kendi yargılarının tarafsız ve tutarlı, aksi istikametteki fikirlerinse taraflı ve hatalarla dolu olduğunu düşünmeye sevk eden temel bir insani eğilimdi.
İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hicbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.
Herese nedir, bilir misin oğlum?
Arapça eski bir kelimedir. Bildigin o hırs, haris, ihtiras, muhteris sözleri buradan türemiştir. Herese şudur evladım: develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürürde yürür; o kadar dayanıklıdır yani. Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar. Tuzlu kanın tadi dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Böylece yedikçe kanar, kanadikça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybindan olür deve. Bunun adı haresedir...