eyüp
@e_yupp
28 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
'insan' olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu..Edebiyat
Adler, Freud, Jung, Fromm gibi büyük psikiyatri ekollerinin düşüncelerini, teorilerini ve tasımlarını kendi mantık süzgecinden geçirerek günümüz düşünceleriyle harmanlayan; içine kendi yaşantısı ve klinik hayatından esintiler kondurarak, her kesimin anlayabileceği dilde yazıya döken psikiyatr Engin Geçtan'ın bu eserini çok beğendim.
Konumuz benlik. Konumuz düşünceler, duygular. Konumuz ilişkiler. Kısaca konumuz birey. Neden toplumdan hatta bazen benliğimizden korkar, içimize kapanırız? Niçin her şeye, herkese nedenini bilmediğimiz bir öfke ve nefret duyarız? Etrafımızda bir sürü arkadaşımız olduğu halde ne diye hala yalnız ve çaresiz hissederiz? Bir şeyler başardığımız halde yine de kendimizi değersiz ve yetersiz hissetmemizin nedeni nedir? Ve en önemlisi mutlu hissetmek ve toplumla uyumlu kalabilmek için kendi benliğimizi anlamak ve yaşamak niçin bu kadar önemli?
Bu sorulara eğilen Geçtan sorunların kökenini aile ortamında yaşananlara kadar götürüyor. Yetiştiğimiz aile, çevremiz, kurduğumuz arkadaşlıklar vs bunlar bir bütün olarak gelecekteki benliğimizi şekillendiriyor. Uyumlu bir kişiliğin oluşabilmesi için ebeveynlerin kendilerini yaşayabilmesi, tutarlı ve sorumluluk sahibi olması, çocuklarına güven ortamını sağlayabilmesi ve en önemlisi çocuğu kendine özgü dünyası olan bir varlık olarak kabul edebilmesi gerekli ve elzemdir.
Hiç bir insanın böyle mükemmel bir ailesi olamaz, kesinlikle. Arkadaşları ve çevresi de keza. Ancak genel olarak insan suçu geçmişte aramamalı. ''Çünkü bir duyguyu 'nasıl' yaşamakta olduğumuzu fark edebilmek, onun geçmişe dönük 'nedenlerini' açıklayabilmiş olmaktan çok daha büyük önem taşır.'' Bu 'nasıl' sorusuna cevap verebildiğimiz anda kendimizi daha iyi tanıyor olacağız, daha mutlu, huzurlu ve uyumlu bir insan olarak yaşamımızı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı kesinlikle her 'düşünen' ve 'sorgulayan' insanın okunması gerekiyor. Kitabın içindeki fikirlerden şu an bahsetmeyeceğim ilerde tekrardan okuyup bahsedilen her fikri detaylı bir şekilde incelemeyi düşünüyorum. Sadece okuyun ve okutturun.
Bir çırpıda bitirdiğim bu kitapla; insanların ve iktidarların ne kadar gözü dönmüş, bencil ve güç bağımlısı olabileceği yüzüme çarpıldı. Yazarın asıl amacı insanlara ders vermek. Kendisi alman nazisi ve rus komünizm çağında yaşamış, 1. ve 2. dünya savaşlarını görmüş birisi. Bu yüzden kitapta savaşlara ve bu totaliter rejimlere eleştirel bir atıfta bulunuyor. Bir bakıma gelecekteki insanları uyarmaya çalışıyor da diyebiliriz. İnsanların iktidar tarafından nasıl köleleştirilip içi boş makinelere dönüştürüldüğünü okurken okurun içi bir nefretle ve kabullenemezlikle doluyor. Bu kaliteli eserlerde yaşanan normal bir çarpıcı güç. Bu türde her eser okuru içine çekip başka çağlara götürür ve başka duygular hissettirir.
Böyle bir 'karşı ütopya' türünde esere sahip olduğu için insanlık çok şanslı. Çünkü insanları kötü ve korkunç olaylar iyi ve hoş olaylardan daha çok etkiler -çocukluğunuzdaki kötü olayları daha çok hatırlamanız gibi-. Yani her kaliteli eserden olduğu gibi bundan da insanlar ders çıkarmalı ve geleceğimizde böyle bir 'yönetim biçiminin' olmaması için uğraşmalı.
Son olarak 'kitaptaki olaylar gelecekte başımıza gelir mi?' soruna benim cevabım hayır olacaktır. Çünkü internetin böyle geliştiği ve insanların bir bir ayınlandığı bir ortamda bu pek olası değil. Ya da belki de sadece iyiyi umup pozitif düşünüyorumdur..:)
Lise kimya dersinden bildiğimiz demokritos, şeylerin en küçük parçasının 'atom' olduğundan bahsetmiştir. Bu atomlar en küçük parçalar olduğu için başka şeylere bölünemez. Bu atomların hepsinin çeşit çeşit ve birbirlerinden farklı olduklarını düşünmüştür. Ve bu varsayımla katı, yumuşak, sıcak, soğuk, pürüzlü, pürüzsüz vb. gibi maddelerin niteliksel özelliklerini açıklamak istemiştir. Yani bir kitap ile bir süngerin atomlarının çeşitleri ve dağılımları birbirinden farklıdır.
Şeyler öldüğünde atomları yok olmaz. Bunlar evrende etrafa saçılırlar ve çeşit çeşit atomlar birleşerek yeni maddeleri oluştururlar. Tıpkı bir lego gibi. Yani atomlar ebedi, değişmez ve bölünemezler.
Astronomi hakkında ise sonsuz sayıda dünyanın olduğundan bahsetmiştir. Belki de burada evrendeki diğer gezegenlerin içinde yaşam bulunabileceğini kastediyor olabilir. İnsan davranışlarıyla ilgili olaraksa genel olarak insanların her şeyde bir ölçü tutturmaları gerektiğini savunmuştur. Ölçülü insanın ve geçici süreli hazlarla ilgilenmeyen insanın gerçek mutluluğu bulabileceğini söylemiştir.
Herakleitos FelsefesiFelsefe
Herakleitos.. Zıt bir karakter hem düşünceleri hem de tavırlarıyla. İnsanlardan kendini soyutlayarak Artemis Tapınağı'na çekildiği söylenir. Topluma karşı çok sert bir genelleme yaparak onların bir şey bilmediğini, 'logos' tan bir haber yaşayıp öldüklerini ve çok sığ bir akla sahip olduklarını söylemiştir. Bu düşüncesi yüzünden de herkesin anlayamayacağı bir dille üstü kapalı ve çokça anlama gebe olan sözler söylemiştir sanki cahil halkı cezalandırmak istermişçesine. Ancak bu 'cahilliğin' nasıl yenileceğini ve halkın nasıl aydınlanacağını anlatmamıştır. Felsefenin temeli de böyledir, felsefe insana direkt olarak doğru cevabı vermez maalesef.. Bunu senin bulmanı ister, şimdiye kadar gelen felsefi birikimleri ve düşünceleri okuyup karşılaştırarak. Ki şimdiye kadar nihai doğru bulunamadı ancak çabalamazsak da hiç bulunamayacak..
Her şeyin tözünün ateş olduğunu ve her şeyin ateşe geri döneceğini söylemiştir. Öyle ki her şey bir değişim bir akım halindedir. Bu konu için şöyle demiştir: 'Aynı nehirde iki kere yıkanılmaz.' Ki bence bu düşüncesi gerçekten bilgece. Çünkü biz şu an algılayamıyor olsak bile tuttuğumuz kalem, bu yazıları okurken kullandığımız gözümüz, giydiğimiz giysiler hepsi zaman içinde bozulmaya ve entropiye uğramaya mahkum. Sadece maddi anlamda düşünmesek; ruhumuzu ve düşüncelerimizi yani bizi biz yapan benliğimizi ele alsak bile durum aynı. 18 yaşındaki düşüncemiz ve benliğimiz 30 yaşındaki ile aynı değil keza 60 yaşındaki benliğimizin de aynı olmadığı gibi.
Herakleitos karşıtların birlikteliğinden de çok bahsetmiştir. Karşıt şeylerin birleşerek bir uyum ortaya çıkardığını söylemiştir. Bu karşıtların kosmos içinde bir uyum halinde sürekli birbirlerine dönüştüğünü belirtmiştir. Basit bir örnek ile şöyle demiştir: 'Soğuk şeyler ısınır, sıcak şeyler soğur;