Ceren Düven
@ebediokuyan
Mevlânâ ve Mevlevîliğe dair okuma yaparken yolum Neyzen Kudsi Erguner’in “Mevlevîlere Göre Mevlânâ ve Mevlevîlik Hakkında Doğru Bilinen Elli Yanlış” kitabı ile kesişti. Kıymetli Neyzen, bu kitapta Mevlevîliğe dair ortaya atılmış binlerce yanlış içinden elli tanesini seçerek bu yanlışların doğrularını anlatmış. Önemli hususlardan biri, Kudsi Erguner’in bir röportajında da ifade ettiği üzere bahsi geçen bu doğruların yazarın kendi kişisel görüşüne göre değil, kaynak gösterilerek Mevlânâ’nın gerçekten söylemiş olduğu sözlere atıf yapılarak temellendirilmiş olması. Yavaş yavaş ve sindirerek okuduğum bu eseri sık sık ders çalışır gibi tekrar edeceğim. Bu kitabı keyifle okuduktan sonra Neyzen Kudsi Erguner’in yazmış olduğu başka bir kitap olup olmadığını araştırırken Ayrılık Çeşmesi kitabı ile karşılaştım. Ayrılık Çeşmesi bir otobiyografi kitabından ziyade yazarın kendi tecrübeleri ve yaşadıkları ışığında tekke ve tasavvuf geleneğini, Mevlevîliği ve Doğu ile Batı’yı anlattığı anı kitabı. Bu kitabın nasıl ortaya çıktığı sorusuna yine bir röportajında cevap vermiş Kudsi Erguner. Yayınevi kurmuş bir Fransız öğrencisi, Erguner’in derslerinde sık sık anlattığı hikâyeleri bir kitap hâline getirip getiremeyeceğini sormuş ve bu vesileyle Ayrılık Çeşmesi kitabının tohumları atılmış. Neredeyse her sayfasını işaretlediğim bu kitaptan çok şey öğrendim. Kendisinin yetiştiği çevre, Fransa yolculuğu, Türkiye’ye dair yaptığı tespitler, babasıyla olan ilişkisi ve Neyzenliğini anlattığı bu kitabı okumak yüzümde kimi zaman hoş kimi zaman ise buruk bir tebessüm belirmesine vesile oldu. Kıymetli Neyzen’in tevazusunun kitabın samimi anlatımına yansıdığı aşikâr.
Mevlevîlere Göre Mevlana ve Mevlevîlik Hakkında Doğru Bilinen Elli YanlışKudsi Erguner · Albaraka Yayınları · 04 okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mevlânâ ve Mevlevîliğe dair okuma yaparken yolum Neyzen Kudsi Erguner’in “Mevlevîlere Göre Mevlânâ ve Mevlevîlik Hakkında Doğru Bilinen Elli Yanlış” kitabı ile kesişti. Kıymetli Neyzen, bu kitapta Mevlevîliğe dair ortaya atılmış binlerce yanlış içinden elli tanesini seçerek bu yanlışların doğrularını anlatmış. Önemli hususlardan biri, Kudsi Erguner’in bir röportajında da ifade ettiği üzere bahsi geçen bu doğruların yazarın kendi kişisel görüşüne göre değil, kaynak gösterilerek Mevlânâ’nın gerçekten söylemiş olduğu sözlere atıf yapılarak temellendirilmiş olması. Yavaş yavaş ve sindirerek okuduğum bu eseri sık sık ders çalışır gibi tekrar edeceğim. Bu kitabı keyifle okuduktan sonra Neyzen Kudsi Erguner’in yazmış olduğu başka bir kitap olup olmadığını araştırırken Ayrılık Çeşmesi kitabı ile karşılaştım. Ayrılık Çeşmesi bir otobiyografi kitabından ziyade yazarın kendi tecrübeleri ve yaşadıkları ışığında tekke ve tasavvuf geleneğini, Mevlevîliği ve Doğu ile Batı’yı anlattığı anı kitabı. Bu kitabın nasıl ortaya çıktığı sorusuna yine bir röportajında cevap vermiş Kudsi Erguner. Yayınevi kurmuş bir Fransız öğrencisi, Erguner’in derslerinde sık sık anlattığı hikâyeleri bir kitap hâline getirip getiremeyeceğini sormuş ve bu vesileyle Ayrılık Çeşmesi kitabının tohumları atılmış. Neredeyse her sayfasını işaretlediğim bu kitaptan çok şey öğrendim. Kendisinin yetiştiği çevre, Fransa yolculuğu, Türkiye’ye dair yaptığı tespitler, babasıyla olan ilişkisi ve Neyzenliğini anlattığı bu kitabı okumak yüzümde kimi zaman hoş kimi zaman ise buruk bir tebessüm belirmesine vesile oldu. Kıymetli Neyzen’in tevazusunun kitabın samimi anlatımına yansıdığı aşikâr.
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2024 1. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 10 Ocak 2024 00:00
“Nasıl ki son bir sevgili, son bir bahar varsa son bir kitap da mutlaka olacaktır fakat bunun hangisi olduğunu anlayacak hiçbir işaret yok. Başından beri 58’deki kız adını koyduğum o kız hakkında bir şey yazmadan ölebileceğim düşüncesi zihnimi kemiriyor. Bir gün, onu hatırlayacak hiç kimse kalmayacak. Bir başkasının değil, o kızın yaşadığı şey açıklanmadan kalacak, bir hiç uğruna yaşanmış olacak.”
Kitabı elime alıp arka kapaktaki bu satırları okuduğumda zihnimde Ernaux’nun Babamın Yeri kitabındaki Jean Genet alıntısı yankılandı: “Yazmak, ihanet edenin son çaresidir.” Ernaux’nun Kızın Hikâyesi’nde anlattığı “58’deki kız” aslında hepimizden bir parça. Hepimiz, aslında biraz 58’deki o kızız.
Yaz kampında eğitmen olarak çalışmak üzere ailesinin yanından ayrılan Anne, bu özgürlük ve yalnızlık deviniminde kendini keşfetmeye başlıyor. İradesini bir kenara bırakıp arzu ve tutkularına teslim olurken bu teslimiyetin üzerinde bıraktığı etki, onu değiştirip dönüştürüyor. Ernaux, kitapta değişimin öncülerinden noktalı bir harf olarak bahsediyor. O noktalı harflerin yıllar sonra yazılmış bu satırları okurken (ki yaşıyorlarsa bence kesinlikle okuyorlardır) neler hissettiklerini düşünmeden edemiyorum…
“Bugün yazıyı sadece silah mecazıyla değil (“kalem kılıçtan keskindir”), aynı zamanda bir “dokuma”, bir “örgü”, bir “ağ” olarak düşünüyorsak, bunda “Virginia’nın Ağı”nın da payı var. “Çekiçle felsefe” (Nietzsche), “baltayla yazı” (Galeano) oluyorsa, dokuyarak, örerek, ağ oluşturarak yazmak neden olmasın?”
Bilge Karasu’nun “ikircikle, olasılıkların, olanakların gözden geçirilmesi, tartılması, seçilmesiyle, verilen kararın bir daha, bir daha düşünülmesiyle doldurduğum süre” dediği şey çoğu yazıda görünmez. Nurdan Gürbilek bu kitapta o ara bölge de yazıda görünsün, düşüncenin karşıt seslerle karşılaştığında, yan yollara saptığında ya da odak noktasını değiştirdiğinde geçirdiği değişim, rotadaki o sapma ya da dönüşüm anları da yazının parçası olsun istemiş. Her bir denemesinde de bunu hissettirmiş. Woolf’tan ilham alarak seçtiği “Örme Biçimleri” başlığı, Freud ve Woolf arasında kurduğu bağ, Latife Tekin, Orhan Kemal, Kafka, Arendt ve Dostoyevski… Nurdan Gürbilek’in kalemini çok sevdim. Sanıyorum kendisinden okuyacağım ikinci kitap İkinci Hayat olacak.
Kitapla ve merakla…
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2023 22. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 08 Eylül 2023 00:00
Pierre Riviere, 19. yüzyıl Fransa’sında yaşamış ve yirmi yaşındayken annesini, kız kardeşini ve erkek kardeşini katletmiş genç bir köylü. Ara yayıncılıktan (sonra Ayrıntı’dan) çıkmış bu kitapta Michel Foucault ve arkadaşları tarafından dava dosyası ve notlar derlenmiş. Dosya bölümünde savcıların mütalaası ve doktorların tıbbi görüşlerinin orijinal hâllerine yer verilmiş. Özellikle hukukçular ile hekimlerin Riviere’in akıl sağlığının yerinde olup olmaması konusundaki görüş ayrılıkları günümüzde de tartışılan ayırt etme gücü yerinde olmayan kişinin fiil ehliyetinden yoksun olması konusunu aklıma getirdi. Dava dosyası bu kadar açık seçik hâlde kitaplaştırılmışken kitaptaki bir diğer etkileyici kısım da Riviere’in yazdığı ve cinayeti neden işlediğini anlattığı hatıratıydı. Kitabın ikinci bölümü olan notlar kısmında Foucault ve diğer filozoflar tarafından Riviere ailesi cinayeti analiz edilmiş. On dokuzuncu yüzyılda işlenmiş bir cinayeti ve cinayete dair yazılanları yirmi birinci yüzyılda yaşayan bir hukuk fakültesi öğrencisi olarak okumak keyifliydi. İlgililere tavsiye ederim.
Kitapla ve merakla kalın.
