Ebru Karasu Altay
@ebkrs
Muhteşem bir kitap okudum. Bitsin istemedim ama özellikle son sayfalar o kadar hızlı aktı ki. Kitap Fransa’da maden işçilerinin zorlu yaşamını anlatmakta. Küçük yaşlardan başlayan zorlu çalışma koşulları, sağlıksız ortamlar, hastalıklar… Ve bunların hepsi bir kuru ekmek için. Kimi zaman onu bulmak bile zor.
Etienne’nin kasabaya gelişiyle işçi sınıfı direniş ve grev ile tanışır. Zaten zorlu olan koşullar günden güne daha da kötü olmaya başlar. Zengin ve fakirlerin farklı yaşam koşullarını çok güzel bir şekilde ortaya koymuş yazar. Mutlaka okunması gereken bir kitap. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Reklam
Çok çok güzel bir kitap okudum. Ernaux, 1940’lı yıllardan başlayarak 2000’li yıllara kadar kendi hayatı üzerinden Fransız toplumunu her yönden ele alıyor. Toplumsal yaşayışlar, fikirler ve her dönemde kadınlara bakış açısı her açıdan net bir şekilde anlatılmış. Seneler geçtikçe yemek masasında yapılan sohbetler, ilişkiler o kadar güzel anlatılmış ki duygusal anlamda da beni çok etkileyen bir kitap oldu. Çok farklı dönemlere götürdü beni. Zamanın elimizden kayıp gittiğini ve yaşadığımız tek bir hayatın olduğunu sarsıcı bir şekilde farkettirdi. Kesinlikle tavsiye ederim.
Bir oturuşta bitiririm diye elime aldığım kitap. Fakat hiç öyle olmadı. Zor ve sindirilmesi gereken bir kitap. Öncelikle anlatımı,dili daha önce rastlamadığım bir dil fakat çok başarılı. Anlatıcı direkt olarak karakterimize, belkide bize sesleniyor.
Bitirdikten sonra akılda kalan bir olay örgüsü olmadığı gibi karakterimizin ismi bile yok. Sadece karakterimizin dört duvar odası, tavanı, su sesi ve duygu yoğunlukları kalıyor.
Karakterimiz bir gün kalkıyor ve her gün yaptığı alışkanlıklarını yapmamaya karar veriyor. Varoluşunu ya da hayatta varoluşu sorgulayıp sorgulamamanın bir anlamı olup olmadığını sorgulaması diyebiliriz.
Yapılan metaforlar çok başarılı. Özellikle insanın günlük alışkanlıklarını labirentteki farenin hareketlerine benzetmesi.
Yazarla ilk tanışma kitabım devamı da mutlaka gelecek. Tavsiye ederim.
Kitabı okurken hayran kaldığım en önemli şey Emile Zola’nın adalet duygusunun ne kadar güçlü olduğu ve cesareti. Yahudi kökenli bir subayın haksız yere casuslukla suçlanması sonucu Suçluyorum başlığı altında bir gazetede yayınlanan cumhurbaşkanına açık mektup olma özelliğini taşır. Ülkenin tüm kurumlarını temellerinden sarsan bir toplum olayı haline gelmiştir. Emile Zola mektubunda başına gelebileceklerden korkmadan isim vererek tüm sorumluları suçlamaktadır. Yazarla ilk tanışma kitabım ama bu kitapla Emile Zola’nın yeri benim için artık apayrı.
Tahsin Yücel’in çevirisi ve tarihsel akış hakkında okuru bilgilendirmesi de çok başarılıydı. Herkes okumalı.
Yazar Magda Szabo’nun okuduğum ikinci kitabı. Yazarla tanışma kitabım İza’nın Şarkısıydı. Her iki kitap içinde karakter çözümlemelerinin çok iyi olduğunu söyleyebilirim. Birbirinden son derece farklı, iki zıt karakter yine romanın merkezinde. Sürekli çatışma durumu söz konusu. Farklı bakış açısı ve çatışma durumunda bile iki karakter arasında bir şekilde kopmaz bir bağ oluşuyor.
‘Kapı’ ların ardına saklanan bir dünyayı çok güzel anlatan bir kitap. Ben çok sevdim herkese tavsiye ederim.
Reklam