Zorlanırımgülümsemem
@ebrukck
İnsan kabahatin kendinde olduğunu bilince, hakikatin zehri kendine sıçramasın diye suçu, başının üstünden geçen kuşa bile atabilir.
Kimsenin düşüncelerini söylemeye cesaret edemediği bir devir gelmişti.
Taşkent’in, Semerkant’ın, Buhara‘nın ve Bakü’nün mübarek toprağına, bir kardeş bahçesine, bir baba ocağına yatar gibi uzandım. Sonra usulca dönüp toprağa öptüm. Şükrüm, sevincim, huzurum, Türkistan ve Azerbaycan ufuklarından taşacak kadar büyüktü. Bu vuslatın -kavuşmanın- yüreğime ve gözlerime nakışladığı nur, beni ebediyen aydınlatacaktır.
"Seviyordu ama özlemiyordu, yanındayım diyordu ama uzaktaydı; sadece sözler vardı, kendisi yoktu."
