Zorlanırımgülümsemem
@ebrukck
Eğitim fakültesi
5 Mart 2000
8 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
"Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi..."
Siz şehirde büyümüş bir çocuk için boş bir arsanın ne demek olduğunu asla anlayamazsınız. Budapeşteli bir çocuk için o arsa açık alandır, çayırdır, ovadır; bir tarafı külüstür bir tahta perdeyle çevrili olup diğer tarafında göklere yükselen binalar bulunan bu boş alan, ona göre özgürlük ve sınırsızlık demektir.
Bir alışveriş merkezine gidip beğenmekte çok zorlandığımız, çoğu zaman da beğenmeyip çıktığımız ayakkabılar geldi aklıma. Bir de evimizde üç dört çift ayakkabımız ve dolap dolusu elbisemiz olmasına rağmen " giyeceğim hiçbir şey yok" dediğimizi düşündüm.
Aslında masallarda kahramanın karşısına sihirli bir lamba, uçan bir halı, konuşan bir kedi, her neyse, tüm hikâyeyi değiştiren bir mucize çıkar ya.
Gerçek hayatta karşınıza çıkabilecek mucize,iyi bir öğretmendir.
" İyice güçten düşen Sadako, ölümü daha sık düşünür oldu. Bundan sonraki hayatına kutsal bir dağda mı devam edecekti? Ölmek insanın canını yakar mıydı? Yoksa uykuya dalmaya mı benzerdi? Keşke ölüm düşüncesini tamamen kafamdan atabilsem, diye düşündü. Ancak bunun yağmurun yağmasını engellemeye çalışmaktan farkı yoktu. "
