Ebru Sünnetci
@ebrulibrarian
İstanbul
559 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
6/10
2017 9. kitabı
Kitabın önsözünü, kitabın içeriğinden daha çok beğendim.
Aslında Bora Harut hocamın yorumunu okuduktan sonra önyargılı başladım, aldığıma da pişman oldum bir bakıma...
Kelimeler, anlamları güzel ama alıntıların hiçbirini güvenip okumadım, bir alıntısı yanlış olan kitapta olmayan bir şeyi okumadan internetten bulup yazan zihniyete ne kadar güvenebilirim ki, kendimce Can Yayınları'nı kınadım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
9/10
2017 8. kitabı
Bu kitabı okuduktan sonra hayatta ne kadar da "ara"da kalarak yaşadığımızı gördüm. Bazen anne ile baba arasında, bazen iki kardeş, iki arkadaş, eş ile aile... diye uzar gider liste birine tamam desen olmaz diğerine hayır desen olmaz...
Belki tüm seçenekler değil ama mutlaka bir tanesine dahil olmuşuzdur.
Peri de böyle sessiz kalmış, arada kalmış zıt kutupların çok olduğu yerlerde güçsüz kalmış. Önce ailesinde, sonra okulda, sonra arkadaşlarıyla ve en sonunda fark etmiş ki hayat zıtlıklarla dolu, olmaz dedikleri olmuş, benimsemediği fikirleri dinlemeyi, uyuşmazlıkları ile yaşamayı farklılıkların aslında özgürlük olduğunu deneyimlemiş.
Kitapta benim en çok hoşuma giden bölümler üniversite zamanlarında Prof. Azur'un dersleri, Tanrı Felsefesi üzerine dersler veren hocadan farklılıkları, saygıyı, hayata felsefeye dair güzel fikirler ediniyoruz. Soru sormanın önemini, azimliliği, kabul etmemeyi, karşındakine çözüm sunmayı ve daha birçok şeye dokunmuş Elif Şafak romanında.
Akıcı bir hikaye güzel işlenmiş, tavsiye eder iyi okumalar dilerim.
7/10
2017 7. kitabı
Kafka, babası arasında yaşananları, babasına ve yaşanmışlıklara hissettiği duyguları o kadar etkili bir şekilde kaleme almış ki...
Kafka'nın ölümünden sonra arkadaşı sayesinde baskıya verilen ve bizlere ulaşan bu eser mektup değil, buram buram edebiyat, yaşanmışlıkların en ince ayrıntısına kadar neler hissetti, ailesinin özellikle de babasına ait psikolojik analizleri, karakteri hissederek okuyabileceğiniz bir kitap.
İyi okumalar dilerim.
7/10
2017 6. kitabı
İlk defa bir Zülfü Livaneli kitabı benim için sonuçsuz kaldı, konu akışı gayet iyiydi değişik de bir konu; Yezidiler diye bildiğimiz Ezidiler'in aslında çoğumuzun inandığı gibi "Şeytan"a değil "Melek Tavus"a hayranlıklarını ama yanlış yorumlanan bu inançları yüzünden aslında nasıl da zor ve bedbaht bir hayatları olduğunu anlatıyor Zülfü Livaneli. Mardin'in tarihinden de bahsediyor birçok şey öğreniyorsunuz, Mardin'in yapılarından, geleneklerinden, insanlarından yaşam koşullarına kadar bilgi edinebiliyoruz.
Tarih, aşk, inançlar, aile ilişkileri, arkadaşlık hepsini harmanlamış güzel de olmuş.
Aslında Huzursuzluk kitabı sayesinde bir kez daha anladım ki dünyayı kendi etrafımızda sanıyoruz, herkes bizim yaşadığımız şartlarda gibi algılıyoruz, gerçeği biliyoruz ama bilmemezlikten gelerek belki de vicdanımızı rahatlatmaya çalışıyoruz, sabah işe giderken söylendiğimiz otobüs şoförü bile okuluna yürüyerek giden ya da gitmeye çalışan çocuklar için bir lüksken biz hep şikayet ederek yaşıyoruz. Kitapla alakası yok ama bunları da yazmak geldi içimden...
Beklediğim gibi bir sonuç bölümü bulamasam da tavsiye eder, iyi okumalar dilerim.
1/10
2017 5. kitabı
Hiçbir anlam bulamadım kitapta, bir paragrafı iki cümleden oluşan bitmek bilmeyen betimlemeler serüveni, hayali kahramanlar, ne anlatmak istediğine karar verememiş, ruh halimi içimdeki çocuğu anlatayım derken ifadesi yetememiş bir yazar bence...
Toplamda 58 sayfa olan kitabın yarısına kadar ruh halini şarkı sözleri olarak anlatan bir yazar, geri kalanında da uzun, devrik, sonu olmayan, havada asılı kalmış cümleler kurmuş sonuna da Avaramu eklemiş, hava olsun diye eklemiş herhalde bakmış ki kitapta çok da bir şey yok renklendirmeye çalışmış.
Beğenmedim, verdiğim paraya üzüldüm, bir cümlenin bile altını çizemedim.
