Ebubekir ÇİFTÇİ

Önder karakter!
Osmanlı Devleti Gül Baba gibi mânevî merkezler sızan rûhâniyetten, en geniş mânâda faydalanmıştır. Bilhassa ruh terbiyesi ve ahlâk temizliğini bir derunî tasfiye ve yükselme cihâzı olarak kullanmak sûretiyle, hakikaten eşsiz ve muhteşem olan medeniyet âbidesinin içine hikmet, irfanla berâber adâlet ve insâfı da yaygın bir solüsyon hâlinde karıştırabilen tek imparatorluk örneğini vermiştir.
Sayfa 280·Kitabı okuyor
İnanç
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tevhid
Bu nasıl muvâzeneli ve işlenmiş bir rûhun yarattığı dünya idi ki madde ile yekcücut olup ondan konuşan imân, âdeta madde denen kesif varlığı billurlaştırmış, elle tutulan, gözle görülen bir sûrette kendi söyleyici olmuştu. Devletçilikte bu ruh, idârecilikte bu ruh, barışta, savaşta, cemiyette, âilede, idârede, alışta verişte, hunerde san'atta hulâsa hayatta, ölümde seyreden, hümeyleyen hep bu ruh idi.
Sayfa 267·Kitabı okuyor
İnanç
Ak Şemseddin ve Fatih Sultan Mehmet
Dünyayı prensiplerinden ücretsiz ve menfaatsiz faydalandıranlar serisinden olan Ak Şemseddin, İkinci Sultan Mehmed'i şahsî ihtiras ve dâvâlarından kurtardıktan sonra manevî rüşde varmış bu aksiyon adamına: " Cihâda var, ben de seninle bile gelirim. Dünya zaman zaman kendini kütleye feda eden büyük insanlar yetiştirir.
Sayfa 223·Kitabı okuyor
İnsan
Kendimiz...
Devirler ile bu devirlere hükmedenler, bir bakıma iki sevgiliye benzer. Zîra kütlelerin gizli veya âşikâr talebi, yâni fikrî ve rûhî seviyesi, bilerek, bilmeyerek idârecisini kendi beğenmiş, kendi seçip başına getirmiştir.
Sayfa 221·Kitabı okuyor
İnsan ve Toplum
Menfaat dünyası...
Seyri ve neticesi ne olursa olsun, her kaynaşma ve ayaklanmada mühim olan, birer figüran artist rolündeki yığınların çıkardığı gürültü değil; bu yığınların gizli ve aşikâr talep, ızdırap ve zaaflarını sezip bunları şahıs ve zümre menfaatleri adına kullanmasını bilen anarşi merkezlerinin gâyesidir. Bu belirli ihtiraslar etrâfında merkezleşen gâyeler ise sosyal şartların ve siyâsî buhranlarin halk için müşküller arzettiği devirlerde ki hoşnutsuz ruh hâletinden faydalanarak ucuz menfaatler karşılığı kütleyi kendine kazanır.
Sayfa 192·Kitabı okuyor
İnsan ve Toplum