Dünyayla aramda bir engel vardı artık. Kalın bir cam tabakası gibi bir şey, kırılamayacak kadar kalın bir cam. Yeni arkadaşlarım olabilirdi ama bu kişilerin beni olduğum gibi tanıma imkanları kalmamıştı çünkü dünyada en çok sevdiğim insanı, kız kardeşimi asla tanıyamayacaklardı. Ayrıca, yaptığım şeyi de hiçbir zaman bilemeyeceklerdi. Bu aşılmaz engelin diğer yanında yalnız başıma durmaya razı olmalıydım.