Her terapist bilir ki terapideki ilk can alıcı adım hastanın kendi olumsuz yaşam durumunun sorumluluğunu üstlenmesidir.İnsan, sorunlarına kendisi dışındaki bir gücün ya da aracının neden olduğuna inandığı sürece terapinin bir etkisi olmaz.Öyle ya eğer sorun dışarıda bir yerdeyse neden insanın kendisini değiştirmesi gereksin?
Demek ki milletimizin bir kısmı İlk Çağ’da, bir kısmı Orta Çağ’da, bir kısmı Yeni Çağ’da yaşamaktadır.Bu milletin böyle üç yüzlü bir hayat yaşaması “normal” olabilir mi?