ece
@ececiicek
9 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Herkes kendi hesabına uyanır, herkes kendi kabusuna uyur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne de tatlıdır felaket beklemek. Çok gülündü mü başa bir iş gelecek diye endişe etmek ne serin, ne leziz bir korkudur. Çünkü insan, neşeli bir pikniğin dönüşünde mahallede yangın görmeyi sever; bir yandan evsiz kalan komşuları paylaşmaya uğraşırken içten içe başına gelmediğine sevinir öbür yandan. Kendi başına gelmeyen felaketler ne güzeldir. Can çekişen birini izlerken insan yaşadığı korkunç üzüntüyü büyütür büyüttükçe, ölenin kendisi olmadığından duyduğu sevinç görünmesin diye. Başkasının helaki, hayatta olmaya kıymet katar, anlatılacak ömürlük bir tecrübe katar, şükür katar.
"Parasız insanlar..." diye sürdürdü. "Parasız insan, insan sayılmıyor. Oysa, parayı kazanmak için insanlıktan ne kadar vermek gerek, değil mi?"
Her halukarda esas olan sıkılmamak, sevilen ya da nefret edilen dusunurleri okumak, sevinc ya da ofke cigliklari atmaktir. Bana gore bu dusunceleri tetikler.
- Evet ama insan bazen sıkılıyor, ozellikle de hicbir sey anlamayinca!
Gercekten cok sıkıldıgımızda okumayi birakmamiz gerekir. Bu kadar basittir.
Ama hicbir sey anlamiyorum demek... buna inanmiyorum. Dogru degil bu. Bir kitapta onu okuyan insanin her zaman az cok anladigi bir bolum olur. Bir bolumde de her zaman anladigi bir sayfa vardir. Cok anlasilmaz bir sayfada ise her zaman tam olarak anlasilan bir cumle olacaktir.
-Yani?
Iste buna sarilmak, anlasilir olana yapismak gerekir. Bundan hareketle yavas yavas yol alinir, daha az acik olanaya da butunuyle anlasilmaz olana dogru gidilir. Biraz sabirla ve yontemli bir calismayla manzara yavas yavas degisir. Sonuc olarak felsefe cesit cesit macera, seyahat, yol sunar. Ayni zamanda insani kendi tarzina uygun bicimde dolastiran bir etkinliktir. Simdi de yolunu cizme sirasi sende!
