17) Pişmanlık (Hasret)
Kişi pişmanlık hisseder, mahrum kaldığı veya kaçırmış olduğu işler hakkında hüzünlenir. İnsanın pişmanlığı ve hüznü mahrum kaldığı bir şeye dair olup o işe ulaştıracak sebeplere yönelirse bu, sıdk ehlinin (özü sözü bir insanların) hüznüdür. Ebâ Ali ed-Dekkâk (ö. 406/ 1015) böyle bir hüzün hakkında şöyle demiştir: "Hüzün sahibi başka birisinin iki senede katedemeyeceği yolu bir ayda kateder." Kişi kaçırdığı işlerin sebeplere yönelmezse, onun hüznü ve üzüntüsü yalancıların üzüntüsüdür. Başka bir ifadeyle insanın pişmanlığı ve hüznü kaçırdığı işler hakkında iken telafi etmesi mümkün olup gereğini yerine getirirse, bu hüzün dürüst insanların hüznüdür. Onu elde etmek için harekete geçmezse, onun hüznü yalancıların hüznüdür.
Râbia el-Adeviyye'nin (ö. 185/801 [?]) "Çok kederliyim." diye feryat eden birini duyduğunda ona şöyle söylediği aktarılır: "Senin hüznün pek az! Hüznün dürüst olsaydı, böyle rahat oturma imkânın olmazdı." Bundan dolayı yerine getirme imkânı varken ibadetin kaçırılması nedeniyle üzülmek, kendini aldatmanın alametidir.
İnsanın üzüntüsü yalancıların üzüntüsü gibiyse böyle bir üzüntü ona fayda vermek yerine kötü ahlaka ulaştırır.
Sayfa 57
Oğlanlar dalaşmağı sevirlər. Bu xüsusiyyət onların təbiətində var. Amma onların lüğət ehtiyatı çoxaldıqca təbiətlərindəki aqressiya da azalır. Kobudluq, dalaşmaq – öz qəzəbini, kinini sözlə ifadə edə bilmədiyi zaman üzə çıxan bir narazıçılıq göstəricisidir. Bu zaman sözlər yerinə yumruqlar istifadə olunur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Əxlaqi dəyərlər sisteminin bir insan həyatına nələr edə biləcəyini özünüzə sual verin..
* Karıncalar aslında 140 ila 168 milyon yıl önce
eşekarısı benzeri atalarından ayrılarak evrildi.
“ Özün inana bilmədiyin halda, Tanrıya inanan kimisə tapmaq əzabvericidir. Sənə təklif olunan, lakin qavraya bilmədiyin gözəl inamlara sahib olan, sadəcə, düşüncə baxımından səndən fərqli bir qadının varlığını bilmək... sənin heç vaxt əldə edə bilməyəcəyin xoşbəxtliyi əlində tutduğunu görmək adamı incidir. Çünki bilirsən ki, gecə-gündüz dua edən əllərini uzadıb cansız göylərə yalvarsan da, o xoşbəxtliyə çata bilməyəcəksən...”
“ Uşaqlıqdan çıxdığımızı anladığımız andan rola girib başqa biri kimi davranırıq, illər boyu bu rolu o qədər ustalıqla oynayırıq ki, nəhayət, bədənimiz öz həqiqi mahiyyətimizi gizlədən bir pərdəyə çevrilir. Bu, əslində, olduqca müdrik və ağıllı hərəkətdir, hər bir insan ətdən olan elə bir divarın ardında gizlənir ki, nə dost, nə də düşmən onu keçib casusluq edə bilmir. Hər bir insan öz əli ilə tikib içində yaşadığı zindanda məhkum olmuş tənha ruhdur. Tək qalanda özünü tanıyır və tez-tez özündən iyrənir. Hətta bəzən o zindanda gizlətdiyi cılız, lakin qorxunc cinayətkarın varlığını unutmaq üçün əyyaşlığa qurşanır...”