Grigory petrov 'ün okuduğum 2.kitabı
Her kitabın kendine göre bir hayat hikayesi vardır: Doğadaki yaşayan tüm canlılar gibi ya aralıksız-doğrudan yada binbir güçlükle yol almaya çalışır.Bu Kitapda'da başka türlü olmamıştır. Olamazdı da Konu bütünü ile bizler için yeni ve yabancı sayılmaz arkasında yılların birikimi vardır bu birikim iki farkli dünyaları biraraya getirmektir bi tarafda Zirvede akislenmiş bir profesörün öğrencilerine yetkin bir akedemik çalışma yaratmalarına yardımcı olması, diğer tarafta içindeki cevherlerin ortaya çıkmasını onlara ışık tutmayı bekleyen, Bilgiye aç bi avuç insan. Uzunca bir zaman dilimi içerisinde bu insanlara zihniyet oluşturmuş fikirlerin derece derece yayılmasını sağlamış,
İnsanda en değerli olan şeyi, kendisini kaybetme pahasına ,zaman dediğimiz öğütücü çarklar içinde yitire tükete bir his- heyecan tarafını kazanıp, çağın insanlarını adım adım yaratmış ideal bir insan ideal demek biraz basit kalır bu cümleye karsılık gelen cümleyi oturtamadım.fakat bizlerde hayatın bazı evrelerinde öyle yapmıyormuyuz kendimizden çok hayatını belirli bir amaca hedeflesin istediğimiz sevdiklerimiz yokmu onlara ayırdığımız çizgimiz o çizgiye vardığımızda, o yolculugun son durağına varmış oluruyoruz kendi hesabıma bende bu kitapla uzun bir yolculuğa çıkıp, genis ölçüde yararlandım.
Öğrenmeyi asla bırakmayın. Başarılı öğretmenler, meraklı kalmaya devam ederler. Ögretmek için Ögretmen olmak şart değil
Gün ışığına çıkmayı bekleyen
Tetovadaki gibi geç kalmış şaheserler mutlaka vardır.