Bir ara gözleri havada uçuşan kuşlara takıldı."Özgürlük bu olsa gerek" diye geçirdi içinden.Kanatlanmak...Engellere takılmadan, hatta engelleri bile olmayan bir hayatta uçabilmek..
Ülkeme ve insanlarına kızmağa başladım. Kimsenin doğru dürüst okuduğu yoktu. Doğru dürüst hissetmesini bile beceremiyorlardı. Bu yüzden insan, duyduğu şeyleri söyleyen insanların kültürüne güvenemiyordu. Belki bu zavallılığın, bu yarım yamalaklığın, bu gülünç durumun bile bir aslı, gerçek bir biçimi vardı.
Ben ihtiyaç duyulmak istiyorum. Benim birisinin hayatında vazgeçilmez olmaya ihtiyacım var. Bütün boş vaktimi, egomu ve dikkatimi yiyip bitirecek birine ihtiyacım var. Bana bağımlı birine. Karşılıklı bağımlılığa…