Eda

selim, herkesin yüzüne bağırmak istedi,kötüsünüz, diye. ruhu ezildi.kendi sesini duydu yalnız.sonunda kendi kötülüğünde karar kıldı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
bütün insanlığı kucaklamak isterken,neredeyse bu dünyanın altında eziliyordum
Hatırladıkça boğuluyorum.Neden babam bizi bu karanlığa boğdu? Neden bu evden bir türlü çıkamadım? Neden bütün isyanlarımı kafamda yaşadım?'
Yusufu kuyudan çıkaran mevla,bir gün olur bize bakmaz mı dersin?
Sıkıntısını artık gizleyemiyordu.Kendi de bilmeden bir kurtarıcı arıyordu.