İnsanlıktır bu…Kat kattır, en sağlam, en güzel mücevheri en alttadır, soydukça insanlığı, kabuğundan soydukça, bir kat, iki, üç, dört, beş kat, gittikçe aydınlanır insanlık, güzelleşir. Çirkin olan insanlığın en üst kabuğudur.”
Gitme vakti geldi Olric.
- Nereden gitme vakti geldi efendimiz?
Kalbinden Olric kalbinden.
- Hiç gelmemiştiniz ki efendim.
O zaman neden bu kadar canım acıyor Olric?
-Çünkü hep kalbindesiniz sanmıştınız oysa bir kere bile sizi kalbine almamıştı efendim.
Beni neden uyarmadın Olric
-Aşkından sağır olmuştunuz efendim.
Anladım Olric.