Eda Çilek
@edcilek
Alıntılarla yaşıyorum.
Hukukçu
Lisans
Tekirdağ
44 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Pembe dizi tadında bir Tolstoy klasiği.
Kitaba başlarken açıkçası bazı tereddütlerim vardı. 2 ciltlik bir kitap eğer sürükleyici değilse bitirmesi biraz sıkıcı olabilir diye düşünüyordum. Okumaya başlayınca fikrimin değiştiğini hemen anladım. Kitap başlı başına bir başyapıt. Bu zamana kadar neden okumadım diye düşündüm. Fazlasıyla akıcı devam eden kitapta tek bir ana karakter olmaması da kitabı güzel kılan diğer bir etken. Çünkü kitabı okurken her karakterin hayatını ayrıntılarıyla bahsedilmiş olması, hepsinin hikayesini önemli kılıyor ki bu da okurken sıkılmamamı sağladı.
Sadece Anna Karenina değil kitapta anlatılan her karakter tek tek çözümlenmiş ve sanki aynı masada beraber yemek yediğimiz bir tanıdığa dönüşeceklermiş gibiydi. Anna’nın ahlaki doğrular ve mutluluğu arasındaki seçimini, eşiyle ve oğlu ile olan ilişkisi; diğer tarafta da bambaşka hayatları okurken birden çok kişiyle tanışıyorsunuz. Bu kadar karakteri bir araya getirebilmek büyük bir zekayı gerektiriyor.
Bitirdikten sonra iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu.
Reklam
Jack London’ın distopik geleceğine kısa bir kesit.
10. Ayını devirdiğimiz şu virüs döneminde böyle bir kitap okumak belki de biraz buhrana sürükleyebilir. Ama bir çırpıda okuna güzel bir kitaptı. Şu anki zamanımızı ve virüsün yayılma hızını düşününce okurken üzüldüğüm bir kitap oldu. Umarım bu kadar kötü bir dönem yaşamayız.
“Yakarsa dünyayı garipler yakar.”
Kitabın özü aslında tam olarak bu. Jack London’ın birkaç kitabını okuduysanız şunu çok rahatlıkla fark edeceksiniz ki koyu bir siyasetçi. Kitaplarının tamamında kendi siyasi fikirlerini dönemin yöneticilerine başkaldıran bir karakteri mutlaka buluyorsunuz. Martin Eden da bunun örneklerinden biri. Başlarda klasik bir aşk hikayesi ya da macera kitabı gibi gelse de çok derin konuları içine almaktadır.
Kendisini kanıtlamaya çalışan Martin’in hem aşkı için hem de yazma tutkusu arasında kalmasını, burjuva ve alt tabakayı, çocuk işçiliği gibi birbirinden bağımsız konuları birleştirmiş bu kitabında Jack London. Bazı kısımlarında siyasi fikirlere fazlasıyla girdiği için bilmediğim isimler ve fikirlerden dolayı yavaş okusam da bitirdiğimde kitapları hakkında az çok fikir sahibi olduğumu düşünüyorum.
Yoğun bir anlatıma sahip farklı bir bakış açısı kazandırması açısından okunabilecek bir kitap.
“Bu kitapta önemli olan Oblomov değil, Oblomovluktur.”
Bu kelime her insanın içinde bulunan tembel ruhu temsil ediyor aslında. İçinde bulunduğumuz dönemden 200 yıl önce yazılmış bu roman nasıl da tanıdık geliyor aslında. Yaşadığını hissetmeyen Oblomov’un yaptığını sandığı çoğu işte aslında için için ruhunu çürümeye mahkum edişini, hayattan kopuşu en sonunda da beden ile ruhunun çöküşünü adım adım görüyoruz. Hayatının asıl amacı miskinlik olan bu adamın bu şekilde nasıl bir ömrü heba ettiğini , hayatını yok yere harcadığını ayrıntıları ile gözler önüne seriyor Gonçarov.
Okurken kahramanın yerinde olmayı hiç istemedim. Hatta belki çevresinde bile olmak... Bu kadar hayattan elini eteğini çekmiş, hiçbir beklentisi olmadan yaşayan bu adama en yakın arkadaşının yardım eli bile fayda etmiyor maalesef. Bu yüzden ne kahramanın ne de yakınlarının yerinde olmak siz de
istemeyeceksiniz.
Benim için muhteşem bir deneyimdi bu kitap. Kalın olmasına rağmen büyük bir heyecanla okudum. Okuduğum en güzel kitap diyebilirim. Hasan Ali Yücel serilerini her zaman çok sevmişimdir. Ama bu kitabın yerinin bende her zaman ayrı olacağına eminim.
Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar kitabını yazmasına vesile olan kitap.
Bu kitap hakkında nasıl bir yorum yapacağımı bilmiyorum açıkçası. Çünkü önceden okuduğum kitaplara benzemiyor. Dili, türü, konusu benim için gerçekten farklıydı. Hangi kitapla kıyaslasam pek emin değilim ama sanırım Albert Camus’un “yabancı” kitabına benzeteceğim. Kitabın geneline hakim olan karamsarlık biraz içimi bunalttı. Gerçekten de 190 sayfanın tamamı bir adamın başıboşluğunu anlatıyor. Daha derin anlamları da var mıdır bilmiyorum ama benim en sevdiğim kitap olduğunu söyleyemeyeceğim. Dünya klasiklerinde olan o dil ve betimlemeleri bulamadım. Ayrıca başkahramanı sürekli olarak kadınlara cismani olarak yaklaşımı ve üslubunu beğenmedim. Daha güzel kitaplar okumuştum.
Reklam