EDEBİYAT DURAĞI DERGİSİ
@eddergi
SİZ YAZIN BİZ YAYINLAYALIM
destek @ eddergi. com
iletisim @ eddergi. com
27 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Kitap, daha önce yaşanmış tarihi olaylardan Amerika ve Avrupa’da yaşanılanların yanı sıra İran İslam Devrimi gibi, Vietnam ve Afganistan savaşları gibi, İsrail-Filistin sorunu gibi birçok problemlerden yola çıkarak bir entelektüel görev tanımından veyahut dünyada tüm bunlar olurken nasıl bir yerde durmaları gerektiğinden, dinler ve milletlerle olan ilişkilerinden, siyasi rollerinden, bir ölçüde bunları yapılırken geçirilen süreçten, yaşanılan haksızlık ve sürgünlerden başlayıp bu aydın sınıfını, altı başlık altında bizlere sunulmasıdır diyebiliriz…
Alex, üç arkadaşı ile birlikte şiddetin her türlüsünü üreten ve zevk alan biridir. Tabii aynı zamanda, içinde üç arkadaşınında bulunduğu çetenin lideridir. Dim, Pete ve Georgie ile birlikte dizginlenemez şiddet arzularını masum insanlara zarar vererek dindirirler. Çete lideri Alex, şiddet arzusunu Beethoven’ın 9. Senfonisi ile diri tutar. (Burası önemli bir noktadır, dikkattinizi cekmek isterim)
Çete, aralarında kendi ürettikleri, son derece kaba ve argo kelimelerden oluşan, Rusça kökenli “Nadsat” dilinde konuşur. Bir süre sonra çete içinde yaşanan liderlik çatışması, Alex’in kodesi boylaması ile son bulur ve hikaye başlar. Dönemin iktidar partisi seçimi kazanmak için, “Suçluları Yeniden Topluma Kazandırma” programı kapsamında, “Ludovico” adlı bir laboratuar çalışması geliştirmiştir. Ludovico, suçluları topluma kazandırmakla birlikte, suçluların yeniden suç işlemelerini engellemeyi vaat eden bir deneydir. Fakat hem yöntemleri hem de sonuçları bakımından son derece insanlık dışıdır. Bu deneyin ilk kobayı olan Alex, Ludovico’nun insanlık dışı bir program olduğunu, deneyi tamamlayıp serbest kalınca kanıtlar.
Modern insan için var olmak, yüce bir anlamdan yoksun, hiç bulunmayacakda olsa anlama arayışının sürdüğü bunalımlı bir varoluştur. Kimileri ise bu varoluş şuurununun farkında olamayacaktır hiçbir
Alt kültürün kült kitabı haline gelen bu eser, hayatı yaşayarak yazan; 1970 yılı doğumlu Kanat Güner’in kısa yaşamına sığdırdığı bir çok şeyin yanında “Eroin Güncesi” adlı kitabı da sığdırarak tribünlere kendi dramını oynamasını anlatıyor bize. Zor yaşamın kollarına savrulan ve bu sofrada kendi kişisel saflığından ötürü değerleri uğruna mücadele etmekten vazgeçmeyen Kanat, bunun bedelini de hayatıyla ödedi: Tıpkı yitik 80 kuşağının bir çok bireyi gibi. İçine itildikleri değer kavramlarının aslında bireyin silikleştiği, çarkların bir parçası olmaya zorlandığı ve adına Üniversite denen kurumların birinden; Tıp Fakültesi 4. sınıftan ayrılmak zorunda kaldı. Kanat Güner, gördüğü eğitimin en çok işlenen; yani insan hayatının biyolojik şeyi; H(eyç)’i seçerek oynadı kendi dramını… O uyuşturucuya kısaca ‘H’ diyordu… Bazı şeyler dar, olduğu gibi görünen, ruhsuz ama içtendir. Arka sokaklarda olduğunu bildiğin küçük hayatlardan biri gibi; önemsiz, karanlık ve hislidir.
Puan vermedi
Bu incelemede Nietzsche’nin bu eserinde bahsettiği ve üzerinde ısrarla durduğu Üstinsan kavramına, eserin içeriğine, diline ve neyi amaçladığına, Zerdüşt ve Üstinsan figürlerinin edebiyat dünyasındaki benzerlerine değiniyor. Çok yoğun, yorucu ve bir o kadar da uzun bir yolculuk olacak ama en sonunda Zerdüşt’ü anlamış olarak ayrılacağız buradan (öyle sanıyorum), kemerleri bağlayın başlıyoruz.
”Putları yıkmak eskiden beri işimin bir parçası.” Kim bu Zerdüşt?
Kim ki bizim putlarımızı yıkacakmış?
Zerdüşt de kendisini: ‘’Bakın, ben yıldırım habercisiyim ve ağır bir damlayım buluttan düşen: Bu yıldırımın adı Üstinsandır.’’ şeklinde tanımlar.
