Emre
@ee__
1789 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Hiç kimse," der Epikuros, "doğduğundan başka türlü göçmez bu dünyadan." Doğru değil bu. Biz doğduğumuzdan daha kötü göçüyoruz. Bu suç doğanın değil, bizim suçumuz. Doğa bizden yakınsa hakkı var, dese ki: "Ne demek oluyor bu? Ben sizleri aşırı istekli yaratmadım; korkusuz, batıl inançsız, hainlikten uzak, her türlü beladan ayrık yaratmıştım; nasıl başladınızsa öyle bitirin yaşamınızı!" Bir insan, doğduğu günkü gibi bir ruh sükûneti içinde ölürse, bilgeliğe erişmiştir: Şimdi tehlike yaklaştı ya, tir tir titriyoruz; yüreğimizde cesaret, yüzümüzde renk kalmadı, gözlerimizden yaşlar dökülüyor boş yere.
Sayfa 97
Reklam
Parlaklık ile ışığı birbirinden ayıran nitelik şu: Birinin değişmeyen, hep kendinin olan bir kökeni vardır; öteki, başkasının ışığıyla parlaktır. Aynı nitelik ayrımı, bu yaşam ile öteki yaşam arasında bulunur. Bu yaşam, dışarıdan gelen bir parlaklıkla donanmıştır; ışığın önünde kim durursa, koyu gölgesi vuracaktır ona. Öteki yaşam, kendi ışığıyla pırıl pırıldır.
Sayfa 91
İnanmak İhtiyacıŞiir
Bütün rûhumda müz'iç bir cemâdiyyet olur nâim,
Kesâfetten ibâret bir tecellî arz eder eşyâ,
Hakîkat zâhir olmaz dîde-i idrâke bir zerre...
Bu vehm-alûd bir zulmet ki benzer zulmet-i kabre;
İnanmak... İşte bir şeh-râh-ı nûrânî o zulmette.
Sayfa 162
Bu yalnızlık, bu bir gurbet ki benzer gurbet-i kabre; İnanmak... İşte bir âgûş-ı rühânî o gurbette
Sayfa 162
Yaşamak... Başka ihtiyacım yok;
Yaşamak, hem çocukça aldanarak,
Öyle yıllarca, dâimâ, birçok,
Zâr u melûl ü muhtazır yaşamak...
Büyüyor cism-i nev-hayâtıyla
Sarışın, tatlı bir çocukcağızın;
Yaşamak aşkı bende her emele
Olacak melce'-i yegâne yarın.
Sayfa 161
Reklam