Esma öztürk
@eesmaoztrk
stairway to heaven
Reklam
hepimiz susalım, sözlerin işe yaramadığı anlar vardır, keşke bende ağlayabilseydim, her şeyi gözyaşlarımla söyleyebilseydim, anlaşılayım diye konuşmak zorunda kalmasaydım...
Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyor olmuş gibi görünür;
bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar. Ama tam Sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam :
bu köprüyü geçip bana gelir misin? işte o anda artık bunu istemeyiverirsin;
sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın. O andan itibaren aramızda dağlar ve azgın nehirler girer;
bizi ayıran ve birimize yabancılaştıran duvarlar örülüverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.
ama o küçücük köprüyü düşündüğünde, sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir.
gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın.
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu.
Sayfa 35 - sel yayıncılık
Ama kişi canlı kalmayı değil, insan kalmayı becerirse tüm bunlar neyi değiştirebilirdi ki?
Duygularını değiştiremezlerdi, gerçi istesen dahi değiştiremezdin duygularını.
Yaptığın, söylediğin ya da düşündüğün her şeyi en ufak ayrıntısına kadar açığa çıkarabilirlerdi, ama işleyişi senin için bile gizemli olan kalbinin içindekilere dokunamazlardı
Reklam