"Ondan bana elle tutulmaz bir etki geçiyor olsa gerek ki ömrümde ilk olarak,karşımdaki sıradan ormanlıkta hep aramış,hiç yakalayamamış olduğum büyüyü bulmuştum."
''Kimse yaşamadan bilemezdi elbet,nereye neden giderse gitsin,tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü.Geçmişini bir mühür gibi gözlerinde ve adımlarında taşıdığını insanın.''
''Bir yere gitmeden,gelecek birilerini bekliyordu herkes.Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar.İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti.Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara,ne aşk,ne özgürlük,ne barış anlatılabilirdi.''