Gelmiyorsun artık bu bahçeye,
Yollar acı çekmekten ve yalnız olmaktan siliniyor, Otlar senin ölü yüzün anlamında.
Senin için önemli değil artık saklı olması Taşta karanlık kilisenin, ağaçlarda
Daha kırmızı bir güneşin körleşmiş yüzünün,
Yetiyor sana
Uzun uzun ölmek uykuda gibi, Sevmiyorsun artık birleştiğin gölgeyi bile.
Reklam
Uzun süre geri çekildim senin işaretlerin karşısında, Kovdun sen beni her çeşit yoğunluktan.
Ama işte şimdi bitmeyen gece beni koruyor, Karanlık atlarla kurtuluyorum senden.
Boş düşlerle beslemişiz kalplerimizi,
Kalpler saldırganlaşmış bu yüzden;
İçimizdeki kin daha yoğun
Sayfa 55