Bu kitap için anlatılacak çok şey var, Distopya evreni de olsa karakterler aşırı sarıyordu hepsi ayrı ayrı.Marco'ya ayrı vuruldum, Eftelya'ya ayrı öldüm,en çokta TDÇ
'TUGAY DEMİR ÇEVİKER' Evrende mümkünse bu adam gibi karakterler çoğalsınnn.Kitabın adalet sisteminde ayrı delirirsiniz.TDÇ'nin her koşulda Eftaline gösterdiği özeni,sevgiyi gerçek hayatta da güzel insanların karşılaşması dileğiyle...
Spoiler olabilir
Beyaz Leke kitabı okuduğum en güzel kitaplardan biriydi kalınlığından korkmuştum ama o kadar sarıyor ki zamanın nasıl geçtiğini fark etmiyorsunuz bile neyse ben başlayayım.
Öyle Bir Aşk hikayesi ki ilk kitapta gerçekten büyülendim sırf Eftelya ağladı diye ağladığı ve döktüğü tüm gözyaşları için binalar patlatan bir karakter düşünün krallığa ait binaları atlatan bir karakter düşünün mükemmel bir karakter Tugay ve Tugay'ın önünde eğilip ceketini iliklediği tek kişi var o da sevgili avukatı Eftelya Atalar yani kitap gerçekten kadının yüceltilmesine Türk kadının fikirlerinin alınmasını yüceltilmesini onun üst seviyeye taşınmasını çok güzel görüyoruz Bu kitapta gerçekten çok güzel bir kitap.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bazı yazarlar anlatır, Aslı Arslan ise hissettirir. Cümleler sadece kâğıt üzerinde kalmıyor; gelip göğüs kafesinize oturuyor. Öyle sahneler var ki, yazarın kurduğu bir cümleyle dakikalarca tavanı izliyorsunuz.
Bu kitap bir kaçış değil, bir yüzleşme. Kendi lekelerinden korkanların, geçmişin gölgesinden kaçamayanların ve buna rağmen sevmeyi seçenlerin hikâyesi. Eğer sadece bir hikâye okumak değil, bir duygunun içinde kaybolup sonra kendinizi yeniden bulmak istiyorsanız; durmayın, bu lekeye ortak olun.
"Bir avukat ve bir pilot geçti bu dünyadan, adalet Eftelya Atalar demektir, özgürlük Tugay Demir Çeviker!" İkinci Kitap sayfa: 902
Salih Bora'nın kitabın başında yazmış olduğu "Sunuş" kısmı çok güzeldi. Bu kısmı okuduktan sonra eseri seveceğimi anlamıştım ve yanılmadım. İçindeki hikâyeler gerçekten çok güzeldi ve 
Samipaşazade Sezai'nin dili oldukça sadeydi. Kitap akıp gitti.
Yazarımız çoğu yerde bize sorular soruyor ve genelde sorularına yanıt verirken buluyoruz kendimizi. Çok üzüntülü bir olayı karakterin hissettiği şeyleri kaleme almadan tek bir kelimeyle bile hissettirebiliyor. Karakterin nasıl bir hayal kırıklığı yaşadığını, nasıl bir üzüntü duyduğunu yazmasa da okuruna hissettirebiliyor. Bu çok büyük bir başarıydı benim için.
İlk hikâye, "Bu Büyük Adam Kimdir?" idi. Hikâyenin son cümlesinde yüzümde büyük bir tebessümün belirmesine sebep oldu. Ters köşe gibiydi, aslında tam olarak ters köşe de denemez başlarında seziyorduk ama bu şekilde fark edilmesi güzeldi. Ayrıca, aralara kendisinin pek sevdiği Sadi'nin Gülistan adlı eserinden, tam olarak yaşanılan anları anlatan Farsça şiir parçaları eklenmişti. Yazarımız tam yerine 'cuk' diye oturtmuş. Çok hoşuma gitti. :) Sonra bir baktım, diğer hikâyelerinde de hatırına geldikçe Sadi'den alıntılar yapmış. Yerine çok uygun kullandığı için hiç sırıtmadılar ama.
2.hikâye olan "Hiç" te her bir cümlesine bayıldım. Karakterin tasviri o kadar güzeldi ki her cümleyi alıntılama isteğiyle dolup taştım. Aslında bu, karakterde kendimi bulabildiğimden dolayıydı. Yazarın arada bizlere yönelik sorduğu sorular da canımı yakmadı değil. Mesela: "Yirmi yaşındayken yaratılışın bir mucizesi olan böyle bir tebessümün karşısında hiç bulunmadınız mı?"
Ah neredeeee? :D
Ve sonra hikâye bitti. Bittiği yerde, son cümlelerde yine derinden etkilendim:
"Hayaller çağı olan yirmi yaşının en dehşetli darbesi... Meğer aklını başından alan bu tebessüm, kızın o küçük, o güzel ağzının bütün üst
Samipaşazade Sezai'nin dili oldukça sadeydi. Kitap akıp gitti.
Yazarımız çoğu yerde bize sorular soruyor ve genelde sorularına yanıt verirken buluyoruz kendimizi. Çok üzüntülü bir olayı karakterin hissettiği şeyleri kaleme almadan tek bir kelimeyle bile hissettirebiliyor. Karakterin nasıl bir hayal kırıklığı yaşadığını, nasıl bir üzüntü duyduğunu yazmasa da okuruna hissettirebiliyor. Bu çok büyük bir başarıydı benim için.
İlk hikâye, "Bu Büyük Adam Kimdir?" idi. Hikâyenin son cümlesinde yüzümde büyük bir tebessümün belirmesine sebep oldu. Ters köşe gibiydi, aslında tam olarak ters köşe de denemez başlarında seziyorduk ama bu şekilde fark edilmesi güzeldi. Ayrıca, aralara kendisinin pek sevdiği Sadi'nin Gülistan adlı eserinden, tam olarak yaşanılan anları anlatan Farsça şiir parçaları eklenmişti. Yazarımız tam yerine 'cuk' diye oturtmuş. Çok hoşuma gitti. :) Sonra bir baktım, diğer hikâyelerinde de hatırına geldikçe Sadi'den alıntılar yapmış. Yerine çok uygun kullandığı için hiç sırıtmadılar ama.
2.hikâye olan "Hiç" te her bir cümlesine bayıldım. Karakterin tasviri o kadar güzeldi ki her cümleyi alıntılama isteğiyle dolup taştım. Aslında bu, karakterde kendimi bulabildiğimden dolayıydı. Yazarın arada bizlere yönelik sorduğu sorular da canımı yakmadı değil. Mesela: "Yirmi yaşındayken yaratılışın bir mucizesi olan böyle bir tebessümün karşısında hiç bulunmadınız mı?"
Ah neredeeee? :D
Ve sonra hikâye bitti. Bittiği yerde, son cümlelerde yine derinden etkilendim:
"Hayaller çağı olan yirmi yaşının en dehşetli darbesi... Meğer aklını başından alan bu tebessüm, kızın o küçük, o güzel ağzının bütün üst
Bu dönem okuru olarak sevemedim.1000Kitap
Açıkçası 
Karabibik, beklenti duyduğum fakat okumaya başladığım ilk andan itibaren tüm beklentilerimi yerle bir eden bir kitap oldu.
Salih Bora'nın sunuş kısmında Nabizade Nazım'dan fevkalade güzel bahsetmesi beklentimi daha da yükseltmişti. Fakat ne okuduğumu anlamadım. Elbette o döneme göre 
Nabizade Nazım oldukça farklı bir iş çıkarmış ama bu iş bir okur olarak bana hiç zevk vermedi. Belki de yorgunluğumdan fakat ağız özelliklerini direkt olarak verdiği diyalogları ben güçlükle anladım.
Neyse ki kahramanlar aklımda kaldı. Karabibik, tembel kızı Huri, Huri'ye aslında yaşı gereği şehvet duyduğu yazılan ve sonunda onunla evlenen yakışıklı Hüseyin, hekim Linardi ve onun ahlaksız karısı Eftelya. Ama neredeyse hiçbir olay yoktu. Zaten 42 sayfalık kısacık bir kitaptı. 5.bölüm bir anda ne oluyoruz diye şaşırmıştım. :) Öyle tuhaf bir eserdi. Her şey bana göre çok kopuktu. O dönemde okusaydım sever miydim, belki. Ama şu an hiç zevk vermediği çok net bir gerçek.
Karabibik, beklenti duyduğum fakat okumaya başladığım ilk andan itibaren tüm beklentilerimi yerle bir eden bir kitap oldu.
Salih Bora'nın sunuş kısmında Nabizade Nazım'dan fevkalade güzel bahsetmesi beklentimi daha da yükseltmişti. Fakat ne okuduğumu anlamadım. Elbette o döneme göre Nabizade Nazım oldukça farklı bir iş çıkarmış ama bu iş bir okur olarak bana hiç zevk vermedi. Belki de yorgunluğumdan fakat ağız özelliklerini direkt olarak verdiği diyalogları ben güçlükle anladım.
Neyse ki kahramanlar aklımda kaldı. Karabibik, tembel kızı Huri, Huri'ye aslında yaşı gereği şehvet duyduğu yazılan ve sonunda onunla evlenen yakışıklı Hüseyin, hekim Linardi ve onun ahlaksız karısı Eftelya. Ama neredeyse hiçbir olay yoktu. Zaten 42 sayfalık kısacık bir kitaptı. 5.bölüm bir anda ne oluyoruz diye şaşırmıştım. :) Öyle tuhaf bir eserdi. Her şey bana göre çok kopuktu. O dönemde okusaydım sever miydim, belki. Ama şu an hiç zevk vermediği çok net bir gerçek.
Herkese selamlar
Bugun size kalemini cok sevdigim sevgili @goncakirrr in son bebegi #sokağındansı serisinin ilk kitabi #aşkritmi yorumu ile geldim. Tam bir giriş kitabiydi ama diger kitaplardan farkli olarak daha baslar baslamaz ilk sayfalarda bir c*nayet işlendi ve beni hemen kitaba cekti. "Ay ne oluyor, ne oluyor?" derken hooop bir bakmisim kitabin sonundayim. Simdi bekle ki devamı gelsin
Kitapta bir an bile heyecan veya tempo düşmedi. Ciddi anlamda sonuna dek süren gizem ve heyecan ile, bir de en güzelinden yer alan ask ile cok keyifli bir okuma oldu. Tek sıkıntım su anda tek taraflı anlatimdi. Devam kitaplarinda bu olmaz diye umut ediyorum. Zira ana erkek karakter Kartal'in bakis acisina deli gibi ihtiyacım var. O nasil birseydi oyle? Resmen laflarına tavirlarina dibim düştü Hangi birini anlatıp sizi de ona asik etsem ki veya etmesem sadece bana mi kalsa
Gerci Metis varken işim zor
Metis demişken yaşından mıdır nedir yasadigi travmadan kaynakli korkan, her ne kadar harika dans edip kendine bir grup kurup onlari koordine eden biri olsa da aslinda ozguveni olmayan bir kızdı. Yanındaki arkadasi olmasa hali niceydi. sagolsun hep o kiz akil verdi de azicik gözü açıldı. Bir de demez mi ben biliyorum, eminim diye Heee gorduk harika kararlar aldın cidden. Yani tamam Kartal'i öyle gorunce kirilmakta cok haklısın da oyun yapmana ne gerek vardi bacim? Olgun bir insan gibi konuşup unlu ask doktoru Aşkım Kapismak'in kadinlara her zaman dedigi gibi yapsaydın ya anladın bence sen onu, neyse. Ama senden umudum var, harika seyler çıkacak eminim.
Lutfen Kartal'cigimi da kırma Bu arada Metis'in arkadas grubunu genel olarak sevdim, ama Kartal'in grubundan özellikle de Eftelya'dan bir çekiniyorum. Sanki o birseyleri mahvedecek gibi, hayırlısı.
Yetişkinlere ozel guzel bir seriye
