İvan İlyiç'in Ölümü. Bir ölüm ki ne ölüm. Öylesine dehşete düşürücü öylesine hırpalayıcı oldu. Her şey çok sıradan çok alelade bir şey okuyormuşsunuz gibi başlıyor. Şaşırtacak, üzecek ya da sevindirecek olağanüstü şeyler olmuyor fakat çok geçmeden İvan İlyiç de ölümü de birdenbire bu sıradanlık sebebiyle sokaktaki insanlara, arkadaşımıza, ailemizden birine hatta bize dönüşüyor. Bu farkındalıkla birlikte başlıyor İvan İlyiç'in sızıları. Ölümle yüz yüze gelip onun bir karanlık değil de aydınlık olduğuna inanana, ölümünü kabullenene kadar da dinmiyor. İvan İlyiç'i bu kadar etkileyici yapan da tüm bu süreçte İvan'ın gerçekçiliği sebebiyle ona dokunabiliyoruz ve tam da onun gibi ölümü kendimize konduramıyoruz.
Reklam
Yumuşak Oda, 14 hikayeden oluşan kısa bir kitap. Kitabı aldığımda çok ciddi beklentiler içinde olmadığım halde bitirdiğim andan itibaren kitabın beni fazlasıyla etkilediğini hissettim.
İlk bölüm ismi olarak "Prolog" seçilmiş bu bölümde kitabın ismiyle de ilintili olacak şekilde yazar bize benim kalemim bu diyor ve belki de puslu bir mağaraya girdiğimiz konusunda uyarıyor. Bu iddialı girişe rağmen her bir hikaye bir öncekinden geri kalmayacak şekilde etkileyici. Hikayelerde özgün bir işleyiş olmasıyla birlikte Prolog'da da hissettirdiği üzere kalemini hep aynı hizada tutarak kitabını sonlandırıyor.
Güncel edebiyatın tekdüzeliğinde Ankara'da bir vaha olduğu hissine kapılıyorsunuz.
Bir avuç insanın fakir, cahil ve doğal kaynaklardan yoksun bir ülkeyi eğitim ve yaşam kalitesi olarak dünyanın en önde gelen ülkelerinden birine dönüştürmesini anlatan bu eser her yaştan ve sosyal sınıftan her insanın okuması gereken çok değerli bir eser.
İncilde geçen "Eğer kör olsaydınız, hiç günahınız olmazdı" sözünden hareketle sevginin yeşertici boyutunu anlatan bu eser öte yandan da bunun bedelsiz olmadığını çok yalın ve içine çeken bir üslupla anlatıyor. Bir çırpıda okunacak bir başyapıt.
"...gözleri olan insanlar bakmayı bilmeyenlerdir."
Hurufilik anlayışı ve mistisizm duyuşları çerçevesinde yazılmış muazzam şiirlerden oluşan bir kitap. Onun felsefeyle beraber yürüttüğü şiirleri çağının çok ötesindedir nitekim hala yeterli değeri görmediği aşikar.
"İbrahim
Gönlümü put sanıp da kıran kim"
Reklam