sevdenur
@elanors
"Edemez def sakınmakla kazâyı kimse.
Bin sakınsan yine ön son olacak olsa gerek."
M♡
NEÜ İlahiyat
29 Temmuz
535 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Sarı Yüz kitabı, iki yazar arkadaşın arasındaki toksik ilişki üzerine yazılmış bir kitap diyebilirim sanırım. Kitabın içeriği sadece bundan oluşmasa da büyük ölçüde ikisinin arkadaşlığı üzerine ilerliyor ve ana karakterimiz Juniper dışında en çok okuduğumuz isim arkadaşı Athena oluyor.
Birçok iyi yorum dışında birçok da kötü yorum okuyarak başladığım için bu kitaptan beklentim düşüktü. Bu yüzden de ağır kitapların arasına çerezlik olsun diye aldım ve konusu beni beklemediğim bir şekilde sardı. Bence konusu orijinal olsa da çok edebi bir eser değildi. Kitap karakterleri sağlıksız insanlar olduğu için hiçbirini sevmesem de ezik bir tiplemenin iç dünyasında gezmek güzeldi. Yazarın, karakterlerin duygularını gayet doğal bir şekilde aktardığını düşünüyorum, zira okurken çok gerildiğim veya gıcık olduğum yerler oldu. Ayrıca belirtmek isterim ki kitap son derece kaotik bir ilerleyişe sahip. Bu yüzden sakin, rahatlatıcı bir roman okumak istiyorsanız şu an bu kitap size göre değil.
Tavsiye olarak çevreme özellikle önereceğimi pek zannetmiyorum. Bence çok daha güzel romanlar var ancak çerezlik bir kitap olarak ağır kitapların arasında zevkle okunabilir diye düşünüyorum.
Beklentimin çok üzerinde bir kitap...Edebiyat
"Belki de hayatımıza yön veren şey yalnızca seçimlerimizdi. Minjun o zamanlar pes etmediğini, sadece bir seçim yaptığını fark etti. O yoldan çekilme seçimi."
Hyunam-Dong Kitabevi'ni
Kitapta hepimizin bildiği -ama aslında tanımadığı- Mimar Sinan'ın bazı eserlerinden, kendisinden ve yaşamından bahsediliyor. Okurken fark ettim ki biz aslında değerlerimizi bilmeden yetişiyoruz. Evet Mimar Sinan'ı biliyoruz ama tanımıyoruz. Eserlerine hayranlıkla bakabilecek bilgiye asla sahip değiliz. Neslimizin tarihimize bu kadar yabancı yetişiyor olması çok acı bir durum. Oysa Mimar Sinan'ı tanıyan bir genç insanımızdan, devletinden, tarihinden utanamaz. Çalışmanın önemini, imkansızı başarabilecek olmanın umudunu tadabilir.
Mimar Sinan, birçok insan için rol model olabilecek güzel insan... Kendi arzusu üzerine "hayırla yad ediyorum, Allah rahmet eylesin, Allah ondan razı olsun."
Mimar Sinan - Yaptığın İşi Gönlünde Hissedersen Irmaklar Çağlar İçindeTuğba Sarıünal · Destek Yayınları · 2021553 okunma
Bülbül Kristin Hannah'ın okuduğum ilk kitabıydı ve eminim ki son kitabı olmayacak. Kitaba başlamadan önce Kristin Hannah ile Sarah Jio'nun tarz olarak benzeyebileceklerini düşünüyordum. Ancak kitaba başlayınca tamamiyle yanıldığımı gördüm.
Kristin Hannah'ın dili son derece ciddi ve yoğundu. Kitabı özellikle bu yüzden çok sevdim. Yazar her olayı yoğun bir şekilde anlattığı için ben de yoğun bir şekilde yaşadım. Okurken sanki ben 2. Dünya Savaşı Fransa'sında yaşadım ve savaştım; karakterlerin kardeşi, annesi ve çocuğu oldum. Bütün duyguları en yoğun şekilde yaşadım, kimi olaylar beni paramparça etti.
Kitapta kardeşlik ve annelik duygusu çok güzel işlenmişti. İki kardeşin ilişkisi arasındaki değişikliği yazar o kadar yumuşak ve güzel işlemiş ki duygulanmamak mümkün değildi.
Her karakterin ayrı bir güzelliği vardı. Birbiriyle zıt olan karakterlerin her biri bile özgün güzelliklerini gösteriyorlardı. Kitabın bana kattığı en önemli mesajlardan birisi de sanırım farklı karakterde insanların bile kendilerine göre bir mücadele yürütebilmesi ve herkesin ayrı bir güzelliği olabileceğiydi.
Kitap en değer verdiğim kitaplar arasına çoktan girdi bile, bence geç kalmadan bu kitabı okuma listenize eklemelisiniz~
Tiyatro metni olarak hazırlanmış bu ek kitap, ortada bir emek olmasına rağmen, beklentilerimi karşılamadı.
Harry Potter serisini sevme nedenim olaylar değil de; Hogwarts'ta öğrenci olmak, konuşan tablolarla dolu koridorlarda yürümek, süpürgenin üzerinde uçarken snitchi yakalamaya çalışmak, sakarlık yapan Neville'e gülmekmiş meğer. Bunlar olmadan benim için bir eser Harry Potter veya devamı olamıyormuş...
Kitaptaki karakterleri yalnızca bir fanfiction karakterleriymiş gibi okudum. Olaylar klişe fantastik kurgu olaylarıydı. Harry'yi ve Ron'u tanıyamadım resmen...
Zaten esas seride kurgu kusursuzca tamamlanmışken 'hadi bir kitap daha yazalım' havasıyla yazılmış bir eser gereksizdi diye düşünüyorum.
