Efil
@elfv
74 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
... o nefes, uğruna çabaladığım, mücadele ettiğim, ruhumun bütün gücüyle tutmak istediğim o ilk insan... elimden kayıp giderken... bilmediğim bir yere doğru... dakika dakika, giderek daha büyük bir hızla kayıp giderken ve hummaya tutulmuş beynimde, o, o biricik insanı nasıl sımsıkı tutabileceğime dair hiçbir bilgi yokken... benim hissettiklerimi yaşadıktan sonra, nasıl oluyor da yaşamaya devam edebiliyor...
Sayfa 47
Reklam
Beni affet. Böyle derin, yüksek şeylere kafamın tahammülü yok. Eğer yapamadıysam, sana kendini bir an için bile yalnız hissettirdiysem üzgünüm. Affet beni. Çok fazla acı çekiyorum, çok.
Derler ki, gemiciler açık denizde bir kelebek yakalarsa/ kanadından bir iğneyle güverteye tuttururlarmış.
