6,0/10  (3 Oy) · 
6 okunma  · 
3 beğeni  · 
550 gösterim
Bir aşk bunalımının ürünü olan "Ateşler", bir aşk şiirleri derlemesi sayılabilir, ya da, şöyle de diyebiliriz; belli bir aşk mefhumuyla birbirlerine bağlanmış bir dizi lirik düzyazı. Bu haliyle eser hiçbir yorum gerektirmez, çünkü kurbanına hem bir illet hem bir temayül olarak kendini dayatan mutlak aşk, en eski zamanlardan beri, tecrübe edilmiş bir olgu ve edebiyatın en çok işlenmiş konularından biri olmuştur. Bu kitaba kaynaklık eden aşk gibi, yaşanan her aşkın, karmaşık bir duygular ve şartlar karışımının yardımıyla, verili bir durumun içinde oluştuğu, ardından bozulduğu hatırlatılabilir. "Ateşler"de bu duygular ve bu şartlar kah doğrudan, ama oldukça gizli bir şekilde, başlangıçta çoğu günce notları olan kopuk "düşünceler" aracılığıyla, kah tersine dolaylı yoldan, efsaneden ya da tarihten ödünç alınmış ve zamanın içinden şaire birer destek olarak hizmet etmesi düşünülmüş hikayeler aracılığıyla dile gelirler.
-Marguerite Yourcenar-
(Arka Kapak)

Uçakta, senin yanındayken, tehlikeden korkmuyorum artık. İnsan tek başına ölür ancak.

Asla yenilmeyeceğim. Yene yene yenik düşeceğim ancak. Bozulan her oyun, sonunda mezarım olacak aşka beni kapattığından, hayatım bir zaferler zindanında sona erecek. Yalnızca bozgun anahtarları bulur, kapıları açar. Ölüm, kaçağa yetişmek için harekete geçmeli, onda hayatın keskin zıddını tanımamızı sağlayan o hareketsizliği kaybetmelidir. Ölüm bize, uçarken vurulmuş kuğunun, kim bilir hangi karanlık Hikmet tarafından saçlarından yakalanmış Akhilleus'un sonunu sunar.
Pompei'deki evinin girişinde dumandan boğulmuş kadın için olduğu gibi, ölüm, öteki dünyada, kaçışın koridorlarını uzatır sadece. Benim ölümüm taştan olacak. Mukadderat'ın iskelelerine, açılabilen köprülerine, tuzaklarına, yeraltındaki bütün yollarına aşinayım. Orada kaybolamam. Ölümün, beni öldürmek için, suçortaklığıma ihtiyacı olacak.

Kurşuna dizilenlerin yığıldıklarını, diz üstü çöktüklerini fark ettin mi? İplere rağmen gevşediklerinden, olan olduktan sonra bayılıyormuşçasına bükülürler. Benim gibi yaparlar. Ölümlerine tapınırlar.

Mutsuz aşk yoktur: sahip olmadığımıza sahibizdir yalnız. Mutlu aşk yoktur: sahip olduğumuza sahip değilizdir artık.
Korkacak bir şey kalmadı. Dibe vurdum. Senin kalbinden daha aşağıya düşemem....
(Akhilleus ya da Yalan, s. 22-23)
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2013
  • Sayfa Sayısı:
    120
  • ISBN:
    9789753421546
  • Orijinal Adı:
    Feux
  • Çeviri:
    Sosi Dolanoğlu
  • Yayınevi:
    Metis Yayınları
  • Kitabın Türü:
DESTİNA ÖYKÜ 
 04 Tem 14:40 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 8/10 puan

Ateşler - Marguerite Yourcenar

Marguerite Yourcenar üye sayısı 40'la sınırlı olan Acedémica Francaise'e seçilmiş ilk kadın üye olması ( 6 Mart 1980 ) nedeni ile dikkatimi çeken, "Ateşler" kitabı da yazar ile ilk tanışma kitabı oldu.

Kitap Magdalena Meryem dışında Yunan Mitolojisinde geçen efsaneler ve kahramanlar ile ilgili geçen yazarın kendi bakış açısı ile anlattığı lirik şiir, düzyazı ile geçmişten günümüze insanların yaşadıkları duygusal buhranlar, ölüm nedenlerinin aynılığı, olaylar karşısında göstermiş oldukları çaresiz kabullenişlerinden önce yaşadıklarını geçmişi bugün ile harmanlayarak o zaman ki yaşananlara dair çok farklı bir pencereden bakmamıza neden oluyor.

Kitabı okumayı düşünüyorsanız, okumadan önce kitabın en arka sayfasında yer alan kitapta adı geçen kahramanları ve kişileri anlatan açıklayıcı "Yardımcı Notlar" bölümünü okuduktan sonra kitaba başlanması daha etkili olur.

Kitaptan 12 Alıntı

"Ölüm gitgide, yalnızca en lekesizlerin layık
olduğu bir kutsama ayini gibi görünüyordu ona: İnsanların çoğu bozguna uğrar, pek azı ölür."

Ateşler, Marguerite YourcenarAteşler, Marguerite Yourcenar

biri yüzünden ıstırap çekmeyi göz almak için onu sevmek gerekir. seni çekebilmek için seni çok sevmek gerek.

Ateşler, Marguerite YourcenarAteşler, Marguerite Yourcenar
DESTİNA ÖYKÜ 
04 Tem 12:28 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Sapho ya da intihar
Bütün kadınlar bir kadını sever: Kendilerini severler delicesine , güzel bulmaya razı oldukları tek biçim her zaman kendi vücutlarıdır.

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 97 - Metis)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 97 - Metis)
DESTİNA ÖYKÜ 
04 Tem 00:27 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Sevinçten çıldırmış denir. Acıdan bilgelenmiş denmeli.

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 72 - Metis)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 72 - Metis)

Onların inandığı gibi inanmıyorum, onların yaşadığı gibi yaşamıyorum, onların sevdiği gibi sevmiyorum, fakat onların öldüğü gibi öleceğim.

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Metis Edebiyat)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Metis Edebiyat)
DESTİNA ÖYKÜ 
03 Tem 20:36 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Aramızda aşktan daha iyi bir şey var: suçortaklığı

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 21 - Metis)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 21 - Metis)
DESTİNA ÖYKÜ 
25 Haz 03:36 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Yaktığımdan daha büyük ateşlerde yandım... Yorgun bir hayvanım, alevden bir kırbaç böğrüme iniyor. Şairlerin metaforlarının asıl anlamını buldum. Her gece kendi kanımın yangınında uyanıyorum.

Ateşler, Marguerite YourcenarAteşler, Marguerite Yourcenar
DESTİNA ÖYKÜ 
03 Tem 20:39 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Her düşünce için, kendi kendine bırakıldığında belki de güçten düşecek her aşk için , ona karşı duran ve ona layık olmayan fevkalade kuvvetli bir uyarıcı vardır: DÜNYANIN GERİ KALANI.

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 21 - Metis)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 21 - Metis)
DESTİNA ÖYKÜ 
03 Tem 20:41 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 8/10 puan

Yalnızlık... Onların inandığı gibi inanmıyorum, onların yaşadığı gibi yaşamıyorum, onların sevdiği gibi sevmiyorum. .. Onların öldüğü gibi öleceğim.

Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 22 - Metis)Ateşler, Marguerite Yourcenar (Sayfa 22 - Metis)
2 /