Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. İhtiyarlar Yurdu'ndan bir telgraf aldım:"Anneniz öldü.Cenazesi yarın kaldırılacak.Saygılar."diyordu. Bundan pek bir şey anlaşılmıyor.Belki de dün ölmüştür.
"Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu,hepimiz ya doğruca cenette gidecektik ya da öteki yana- sözün kısası, şimdikine öylesine yakın bir dönmedi ki, kimi yaygaracı otoriteler bu dönemin, iyi ya da kötü fark etmez, sadece "daha" sözcüğü kullanılarak diğerleriyle karşılaştırılabileceğini iddia ederdi."
"Buraya gömülen insanlar mezar taşlarının üstüne gerçek yaşlarını değil, hayatta mutlu oldukları günleri yazarlar.Kimi 21 gün mutlu olmuş,kimi 37 gün. 52'yi geçen çıkmadı daha.