Elif çelik

Enbiyâ yurdu bu toprak; şühedâ burcu bu yer; Bir yıkık türbesinin üstünde Mevlâ titrer! Dışı baştanbaşa bir nesl-i kerîmin yâdı; İçi boydan boya milyonla şehîd ecsâdı. Öyle meşbû-i şehadet ki bu öksüz toprak: Oh, bir sıksan adam otları, kan fışkıracak! Böyle yurdu elinden çıkaran nesl-i sefil, Yerin üstünde muhakkar, yerin altında rezil!
Sayfa 146·Kitabı okudu
Reklam
Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya'nın şahidi olmaktı.
Alıntı
Ve yaşam ne kadar acımasız, insanlar ne kadar kötü olurlarsa olsunlar; onları kendilerinden başka kurtaracak kimse yoktu.
İnsanoğlu dünyaya niçin gelir? Herhalde bir bahçe kurmaya gelir. Bu düşünceyle gülümsüyorum. Dünya dediğimiz de bir gurbet değil mi?
Sayfa 70·Kitabı okuyor
Alıntı
İş insanı yormaz, gönül yorgunluğu bezdirir.
Reklam