Elif
@elifkarslan
“Ama artık dünya anladığımız gibi bir yer değil.
Bu sürgün artık bitmeli. Çünkü anlatmak da kederli anlamak kadar.”
Geographer
Master
Bursa
26 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Yıllar önce yazılmış bir kitap nasıl olur da günümüzü ve geleceğimizi bu kadar güzel anlatabilir diye düşünmüyor değil insan.. Elimde uzun bir süre dolanmasına rağmen bugün kitabı bitirdim ve harika dedim. Başta çok sıkıldım kitabı bırakmak üzereydim dedim olmaz bir kere başlandı devam edilecek.. İyiki devam etmişim.. Devam ettikçe "aaa şuan dünyayı, bizi anlatıyor nasıl olur" dedim.. Ben kitapta sadece diktatörlerin dayatmış olduğu fikirleri ve onların verdiği yasakları ve korkuyu hissetmedim..
Okudukça problemin her geçen gün büyüdüğünü ve küreselleşme sürecinin ne kadar hızlandığını fark ettim.
Aynılaşan dünyanın aslında herkes farkında malesef. Dünya küçülüyor..
Küreselleşen bir dünyada aynılaşmak imkansızın ötesindedir.. Fakat fikirlerimize sahip çıkmak bizim elimizdedir...
Gelmiş, geçmiş ve gelecekte en haklı söz: "BÜYÜK BALIK KÜÇÜK BALIĞI YER" belki bir gün dünya tersine döner..
Reklam
Sayfa sayısının az olmasından dolayı kendime motive kaynaklı seçtiğim bu kitap gerçekten motive için doğru kararmış. İlk defa bir Halil Cibran kitabı okudum. Farklı bir bakış açısı bize çok şey öğretiyor. Her bir konuya farklı ve anlaşılır bir yaklaşımla bizleri adeta uykudan uyandırıyor..biraz “insan ne ile yaşar” tadı aldım ders çıkarma açısından ama okunası bir yapıt..
Kitabı bitirmem biraz uzun sürdü, çantamda benimle birlikte biraz gezdi, neyse ki nihayetinde bugün bitti ve bittiği gibi de sizlerle paylaşmak istedim. İlk basımı 95 yılında ve yazarın ilk kitabı; "Puslu Kıtalar Atlası".
İlk defa bir İhsan Oktay yapıtı okudum. Biraz tereddütlü bitirdim tereddütle başladığım gibi. Çünkü bitirdiğimde soran olsa içeriğiyle ilgili bir şey söyleyemeyecektim. Dilleri kilitleyen bir yapıt. Adı gibi biraz puslu. Her kitabın sonunu okuduğumda şaşırmayı seviyorum ve bu kitapta bende öyle bir şaşkınlık bıraktı.
Kendi dünyasını düşleyen bir adam ve düşlediği dünyada oğluna sunduğu bir hayat.. Belkide çok daha ötesinde. Ötesinde olduğunu ise şu cümlelerden anlamak mümkün:
"Rendekâr doğru mu söylüyor? Düşünüyorum, öyleyse varım. Oldukça makûl. Fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar: Düşünen bir adamı düşünüyorum. Düşündüğümü bildiğim için, ben varım. Düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da varolduğunu biliyorum. Böylece o da benim kadar gerçek oluyor. Bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. Düşündüğünü düşündüğüm bu adamın beni düşlediğini düşlüyorum. Öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum.” Kapı kırıldığında Uzun İhsan Efendi kitabı kapadı. Az sonra başına geleceklere aldırmadan kafasından şunları geçirdi: “Dünya bir düştür. Evet, dünya… Ah! Evet, dünya bir masaldır."
Uzunca kitaptan bahsetmek ne haddime, bol okumalı zamanlar geçirmenizi diliyorum :)
