Elif
@elifotgen
Yüksek Lisans
İstanbul
15 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bu yazarın kadın karakterleri yazarken ki ruh halini çözümlenin çok zor olduğunu düşündüğümü söyleyerek başlamak istiyorum. Okuduğum her iki kitabında da kadın karakterlerinin çelişkili ve sürekli gelgitli ruh hali yorucu bir hâl almaktan öteye gitmiyor. Diğer kitaba nazaran buradaki erkek karakter daha su götürür cinstendi ama sonlara doğru koskoca rus mafyasının içinden çıkacağını düşünmeyeceğimiz duygusal kararlar alan bir insan çıktı. Bu puanı emeğe, birkaç güzel sayılabilecek sahneye ve erkek karakterin kız karakter kadar abartıya kaçırılmadığına veriyorum. Boş vaktiniz varsa okunabilir bir kitap ama yoksa oluşturacağınız zaman dilimini daha güzel kitaplara ayırmanızı öneririm.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Jennifer’ın kitaplarını genel olarak çok seven bir okuyucuyumdur. Bu seri içinde çok büyük umutlar ile başlayıp, inanılmaz heyecanlanmıştım. Kan ve külden kitabının ilk 150 sayfası o kadar durağın başladı ki, kızın içsel çatışmalarını sürekli tekrara düşerek okumak bunaltıcı derecede sıkıcıydı. Kitaba gerçek anlamda anlam katan Hawke karakteriydi, onun haricinde kızın sürekli kendiyle çelişir ruh hali ve tavırları irrite ediciydi. Kitabın 200’lerden sonra yokuş aşağı giden araba gibi hız kazanması, bir nevi olay örgüsünün temelini oluşturmaya başlıyordu ve insan da oh be sonunda bir aksiyon var dedirtiyordu.
İkinci kitabını da almış oldum ama goodreads üzerinden serinin bundan sonraki kitaplarının hiçbirini okumayacağım kadar önemli bir spoiler yedim. Hawke için kendimi okumaya zorlamaya devam etmeyi planlıyordum ama bu saatten sonra böyle bir şeyin söz konusu olmayacağını biliyorum. Benim gibi bunu okuyunca bırakabilecek arkadaşlar için aşağıya spoiler yazısı altında okumak isteyenler için bırakıyorum. Spoiler yemek istemeyen lütfen okumasın.
!!!!!!!!SPOILER!!!!!!!!
3’üncü kitapta Hawke (Casteel, karanlık olan) karakterinin arkadaşı olan Kieran ile bir gönül ilişkisi başlıyor Poppy’nin ve 4’üncü kitapta da kocası tutsak altındayken Kieran ile ilişkiye girip, birbirlerine bir şeyler hissetmeleri üzerine bir sürü sahneler varmış. Casteel’ı kalp eşi olarak, ondan başkasına sevmeyeceğine yeminler ederek sevdiğini söyleyen bir karakterin bu noktaya evrilmesi benim için kaldırılamaz bir şey olduğu için ben bu tarz meşrulaştırılmaya çalışan ilşkileri protesto etmeyi tercih ediyorum. Birinin en yakın arkadaşı, diğerininde kocası olması başlıca mide bulantısı zaten.
Öncelikle kitapla alakalı söylemek istediğim şey, kız karakterinin ahmak davranışlarının insanda uyandırdığı kusma isteğiydi. Kitabın başında yaşadığı trajik olaydan sonra ailesinin mafya olduğunu yeni öğreniyor gibi davranıyordu sürekli. Bir adamın ölümünü bu kadar hayatını yaşanılmaz hale getirecek kadar önemsiyorsa, babasının mafya olduğunu bilerek davranmasını önerirdim. Sonra olanlar karşısında ağzı açık ayran budalası gibi tepkiler vermezdi ve en azından bize de artık bu kadar da saçmalamış olamaz dedirtmezdi. Kitabı okurken hissetiğim en belirgin istek, sürekli tekrara düşmelerinden ve klişe sahnelerden dolayı kitabı yarım bırakmaktı. 300 sayfa asla olay örgüsü ve insanlar değişmiyor. Hep aynı konunun üzerinde, farklı mekanlarda okuyorsunuz. Mesela kız koşuya çıkıyor, bakıyor çekimine kapıldığı adam. Havuza giriyor, tesadüfen yine o. Su içiyor, ne hikmetse yine orada. Adam işini gücünü bırakıp, hayatı buna bağlıymışcasına neredeyse iç güveysi gibi nişanlısının ailesinin evinde yaşıyor ve bunun nedeni nişanlısının ablasına duyduğu cinsel çekim… Erkek karekteri ayrı bir dünya, ona söyleyecek çok lafım olmasına rağmen, söyleyebileceğim en belirgin şeyler çifte standartları olan, had hudut bilmeyen, kendi ile olan çelişkeki ruh haliyle insanı yormaktan başka hiçbir duygu hissettirmeyen bomboş birisiydi. Kitabın içinde bahsedemeyeceğim kadar saçmalık, bir o kadar da türk dizisi tadın da sahneler vardı. Bir kitap sitesindeki yoruma istinaden şans vermek için aldım, tamamen vakit kaybı olarak nitelendiriyorum. Bu puanı da basım ve çeviri için veriyorum.
EleştiriRoman
Kitapta ki kadın karakteri Şehrazad o kadar dik başlı, o kadar kibirli ve kendini beğenmiş bir insandı ki yer yer okurken artık insan da yeter diye bağırma ihtiyacı uyandırıyordu. Erkek karakteri Halid ise bir hükümdar olduğu halde bir o kadar pasif, kendini azıcıkta olsa pohpohlanmış hissetsin diye birkaç iyi sahne yazılmış ortalamanın altında birisiydi. Kızın kimi sevdiği ya da istediğini okurken asla anlamıyorsunuz çünkü rüzgar gülü gibi nereye eserse oraya doğru savruluyordu. O yüzden bir karakterden ne kadar nefret edilirse, yine o kadar nefret ettim. Devam niteliğindeki kitabını ise sırf sonunu ‘Çocuk Hükümdar’ için nasıl bitirdiklerini görmek için okuyacağım. Bu arada kitap binbir gece masallarından esinlenerek yazılmıştı ve bu masal kitabında Şehrazad karakteri, şark kurnazı olarak adlandırılıyor. Kitapta ki karakterine layık bir sıfatlandırma olmuş, bir tanımlama bu kadar iyi olamazdı ;)
Gazap ve Şafak
Gazap ve ŞafakÖncelikle kitaptaki kız karakterinden ne kadar nefret edilirse o kadar edebildim. İnanılmaz saçma, pervazsız, tutarsız ve buldumcuk davranışları insanı irrite edecek cinstendi. Erkek karakteri de bir o kadar iticiydi. Kitapta tasvir edilen bir aşk değildi bence, sadece yazılmak için yazılmış bir kitaptan daha fazlası değil. Başladığım şeyi bitermek gibi bir huyum olmasa, asla okumazdım. Baştan sona zaman kaybıydı.
