Eylül
@ellyhere
İTÜ öğrencisi
28 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Arkadaşlar, aslında bu seri ile ilgili ayrıntılı bir inceleme yapmak istiyordum. Lakin kitabı okurken o kadar çok “cringe”(bkz. başkası adına utanmak) oldum ki bitirmekte çok zorlandım ve sonuç olarak artık bu seriyi düşünmek istemiyorum. Arada hoşuma giden alıntılar vardı, onları da paylaştım zaten. İlk kitaptan sonra bu kitap BEKLEMEDİĞİM her şeydi, ve bunu iyi anlamda da söylemiyorum. Kafa dağıtmak için fena değildi yine
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler içerir2023 Okuma Raporları
Kitabı kafamı dağıtmak için seçmiştim ve kesinlikle işe yaradı. Farklı bir sihir ve kast sistemi vardı. Çok üstünde düşünülmüş mü, emin değilim ama hikaye oldukça akıcıydı. Karakterlerin hiçbiriyle tam olarak bağ kuramadım. Ana karakteri sevemediğim sınırlı kitaplardan biriydi. Brie, çok iyi bir hırsızdı ama pek zeki sayılmazdı (ki bazen olayların yaşanabilmesi için ana karakterin biraz aptal olması gerekir, bunu anlıyorum). Çoğu zaman gözünün önündeki cevapları görmezden gelip bir kenara itti, ben de kitap başında kriz geçirdim (ör: yara izi olayı, “hangi anne çirkin diye bir yara izinden dolayı gelini layık görmez”????????????). Ancak gücüne ba-yıl-dım. Gölgelere dönüşüp oradan oraya seyahat etmek mi? Tam benlik! Sebastian’ı ele alırsak, başlarda melek gibiydi, aşk gözünü kör etmiş diye düşündüm. Ancak kitabı çalma olayından sonra tepkisiz kalınca yok, dedim kimse bu kadar iyi olamaz, bu da şerefsiz, tacı istiyor. Öyleymiş de zaten. Finn, halkı için en iyisini isteyen prens rolündeydi, bu gözümde ona artı kazandırıyor. Bash, başka kızla oynaşma olayından sonra beni kaybetmişti zaten. Dileğim, ikinci kitapta Brie’nin, ikisinin de kıçına tekmeyi basıp tahta tek başına çökmesi. Ben öyle yapardım ahhshs.
Bana göre ilk kitaptan çok çok daha iyiydi. Başından itibaren eğlendirmeyi başardı kesinlikle. Bu kitabı okuyunca ilk kitap biraz daha tanıtım amaçlıymış gibi geldi bana. Hani o Caraval dünyasının nasıl işlediğini biraz daha anlayalım diye. Bu kitapta Donatella ön plandaydı ve karakter olarak ona ba-yıl-dım. Vale, harika bir Villain’dı hehe. Legend’ın kimliği tahmin ettiğim gibi çıktı ancak o sahne de çok güzel yazılmıştı bana göre çok heyecanlıydı, her kelimeyi okurken zevk aldım. Scarlett’ın açığa çıkmayı bekleyen sırları var gibi görünüyor, ilk kitapta onu sevmiştim ancak şimdi iki erkeği aynı anda yürütmeye çalışması çok aptalca bence. Üçüncü kitaptan beklentilerim yüksek, anladığım kadarıyla bu sefer her iki kız kardeş de ön planda olacak. İşler nereye varacak çok merak ediyorum.
(dipnot: nie Jacks’i Vale diye çevirme ihtiyacı duydunuz acaba?!)
İlk kitaptan çok daha farklıydı. Bulmaca çözme olayı daha farklıydı ve gizemlerin çözülmesiyle ortaya çıkan sırlar artık oyundan ibaret değildi kesinlikle. Herkesin yaşamını etkiliyordu. Toby ve Hannah’ın aşkı beni çok etkiledi . Grayson en son kafamı allak bullak etti ve Jameson’a acayip ısındım. (bkz. “…somewhere along the way, I stopped playing.”) Yine de halen biraz psikopat olduğunu düşünüyorum ama kitapta kimse normal değil zaten. Bu arada Max ve Xander çok tatlı shahjzjs ship kesinlikle çünkü Star Wars referansları benim de zayıf noktam (pls biri bana da droid alsın). Nash çok arka plandaydı, ona bırakılan mektup hiç geçmedi bile. Beni biraz ürkütüyor, güvenemiyorum bir türlü. Bakalım olaylar nasıl sonuçlanacakk
“Biz normal değiliz. Bu yer normal değil ve sen oyuncu değilsin ufaklık. Sen cam balerinsin — ya da bıçak”
—
İşte bu alıntı kitabın tatlış bir özeti oluyor.
Kitabın beklentimi aştığını söylemek istiyorum. Beni resmen içine çekti diyebilirim. Bulmacaları, orası burası çıkıntılı ya da tuşlu eşyaları da çok severim. Satranç oynayan karakterleri daha da çok severim.
Kısacası, ana karakterimiz Avery’ye kolay ısındım. Dört Hawthrone kardeşi için ne desem az diyebilirim. Jameson psikopat olan, Grayson korumacı ve gururlu, Xander da ürkütücü zeki olan. Nash ise… ne olduğu belli değil onu da görücez. Ama benim favorim Gray çünkü “siz”li konuşması çok hoşuma gitti dkdkdlkxd (her be kadar çevirinin marifeti olsa da hoş bir dil kullanıyor işte, ana nokta o). Avery kendini bu manyakların arasında gayet güzel idare etti, ediyor. Geçmişte gerçekleşen iki ölüm, evdeki herkesin psikolojisini bozmuş, sırlar ve oyunlar dizisi de onların etrafında dönüyor. Sardı yaa, ne yazık ki devamı henüz çevrilmemiş. Uyguna bulursam orijinalini alıcam, bekleyemem.
Muhtemel spoilerlar (teoriler?):
Olaylar hatta öyle bir hal aldı ki bir noktada acaba bu kızın adını, doğum gününü torunlarına oyuncak olsun diye büyükbaba kendisi mi yarattı diye sorgulamadım değil. Emily’nin ölümünü ayarlamış da olabilir. Bilemicem. Ama Avery hoş bir tesadüf değildi, onu biliyorum. Babasından bile bir şey çıkacak. Harry’den sonra dedim her şey olabilir yani tesadüf falan yok, olamaz!
