Emel Duman
@emelduman
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mücadele, sabır, azim ne denli fazla olursa olsun; nihayetinde hedefimize ulaşmış da olsak, bulduktan sonra yitirmemek için aramaktan daha çok yorulmak, buna rağmen yitirebilmek mümkündür. Sevindiğimiz başarılar, harcadığımız eforlar, kazanmaya dair inançlar ve hırsın fazlası insana kaybettirebilmektedir. Hiçbir şey gerçekten “bizim” olmaz. Her birinin gideceği veya bizim onlardan gideceğimiz o an bizleri beklemektedir.
İçimizin kötülüğünü soyut bir şekilde görsek aynı Dorian gibi kaçar, saklamaya çalışır, üzerini örterdik. Ama ne kadar kaçsak da içimizden koparamazdık. Dorianın kendisinin genç kalması, ruhunun bir portede yaşaması duası bizler için de kabul olsa, portlerimiz en an az onun kadar çirkin olur; benliğimiz aynı onun kadar küstah olurdu. İlginçtir ki, bizim ruhumuz portremize yansımasa da yüzlerimiz de, içlerimiz de onun kadar karadır. Makyajlarla, maskelerle, gülücüklerle boyadığımız bu yüzlerin altında, gerçekliğini saklayamadığımız kötülükler vardır. En nihayetinde içimizdeki kötü taraftan kurtulmak istediğimizde, aynı Dorian gibi, yalnızca kendimizi buluruz, kendimizi vururuz.
Oscar Wilde tek bir kitapla çok şey öğretmiş, çok vurucu aktarmıştır. Henry gibi bilmiş ancak bir şey bilmeyenlerle, dayanaksız yorumlarıyla donatıldığımız çok insan vardır. Basil gibi iyi bir dostluğun karşılığını asla görememiş olanlar da; Dorian gibi kendi kötülüğünden kaçamayan bizler de.
