Mehmet Emin Şirin
@emin05
Ben bir garip (!) öğretmenim.
Şu anda okuduğu kitaplar
Tek tip insan yetiştirmeyi amaçlayan bir kurum, doğayı koruma gönüllüsü bir hareket ve bu iki grubun çatışması. Daha önce duymadığım hastalıklar(sis, playa), abukizm adlı bir felsefe, bolca çiçekler, ağaçlar; şiirler, müzikler, filmler, arada cinayetler, arada aşklar, arada kalan hayatlar. Hızla bitirilmiş, bitirilmek istendiği duygusu veren son. Güzeldi ama... Tavsiye ederim.
Reklam
Kahraman bakış açısıyla yazılmış bir roman. Karakterimizin adı Meursault. Meursault için hayattaki her şey çok sıradan ve bu hayatta insanı şaşırtacak hiçbir şey yok. Bu nedenle annesinin ölümü bile onu etkilemez, çünkü bu da olması gereken bir durum. Hiçbir şeyi kendine dert etmiyor, duygusuz bir yapısı var sanki.
Çevresindeki insanlar da onu çok fazla etkilemiyor. Kendisinden hoşlanan Marie onunla evlenmek istemekte fakat Meursault buna ne gerek var diyecek kadar umarsız.
Herkes bu dünyada üzerine düşen rolü oynamakta ve onlarla çok fazla konuşmanın da bir anlamı olmamakta Meursault’a göre. Yemek yemek, uyumak, işe gitmek, köpek beslemek, denize girmek, karşı cinse ilgi duymak, sıkılmak, yorulmak, adam öldürmek, sıcaktan bunalmak bir insanın başına gelen normal durumlar veya olaylar. Abartmanın bir alemi yok Meursault için.
Meursault’un cevapları da çok kısa. Genellikle evet, hayır, olabilir gibi onaylama sözcükleri. Konuşmayı sevmiyor çünkü söyleyecek çok fazla bir sözü yok. Daha doğrusu herkesin bildiği şeyleri tekrar etmenin faydasız olduğu düşüncesinde. Hani bir Türk filminde de değinilmişti ya Allah’ın verdiği nefesi boş yere tüketmemeye özen gösteriyor sanki.
Gözlem yeteneği çok fazla, hiçbir detayı kaçırmıyor aslında. Kendi kendisiyle bunları değerlendiriyor ve bol bol uyuyor.
Varoluşsal bir yaklaşım hissediliyor romanda. Yani bu dünyada aslolan sanki romanın kahramanı Meursault’un kendisi gibi. Fakat yer yer Meursault kendisine de yabancı gibi davranıyor, çünkü yaptığı bazı şeylere kendisi de anlam veremiyor.
Velhasılıkelam, kısa cümleler kurarak akıcı bir anlatıma sahip olan yazarımızın bu romanı, insanın dünyadaki varoluşunun hiçbir anlam teşkil etmediğini, herkesin öleceğini, sevinmenin veya üzülmenin bile önemli olmadığını, herkesin bir çizgi
Reklam