Hayat politik bir kavramdır. Sadece dünya sizin ne hissettiğinizi umursamadığı için değil, aynı zamanda yaptıklarınıza aynen karşılık verdiği için öyledir. Yaptığımız en küçük tercihler bile birer oy sayılır,
Gönül solar aşk tozlanır
Bir sırsız aynasın
Ey kanatlı zaman
Hangi tenhaya varırsan var
Canımın tomurcuğusun
Kalbim Doğurdun beni
Ölümle mühürlü dünyasın.
Kadının başkasının çocuklarına acıyıp ağlamasını görünce, içinde yaşayan Tanrı’yı gördüm ve insan neyle yaşar anladım. Tanrı’nın son kelamını da öğretip beni artık affettiğini de anlamıştım; bu yüzden üçüncü kez gülümsedim.
Artık insana ne verilmediğini de biliyordum. İnsana neye ihtiyacı olduğunu bilme yetisi verilmemişti. Sonra ikinci kez gülümsedim. Melek arkadaşımı gördüğüme ve Tanrı’nın bana ikinci kelamını da öğretmesine çok sevinmiştim çünkü.
O anda Tanrı’nın ilk kelamını hatırladım: “İnsanda ne var öğren?” İnsanda sevgi olduğunu anlamıştım. Tanrı’nın bana söylediklerini keşfetmeye başlamama pek sevindiğimden ilk kez gülümsedim.