Ve yalnız geziyordum ben: neye açlık duyuyordu ruhum gecelerde ve yanlış patikalarda? Ve çıktım dağlara, seni değilse, kimi arıyordum ki her defasında dağlarda?
"Çok zaman geçmeden hiçbir yerde bir hiç olacaksın, ne şimdi gördüğün herhangi bir şey olacak, ne de şimdi yaşayan herhangi birisi. Çünkü doğanın uygun gördüğü üzere, her şey değişmek, dönüşmek ve yok olmak zorundadır, şu an bulunduğun yerde sırası gelince bir başkası var olacak."
Biz sanatçılar, aklımızdan bir an olsun çıkmayan bir mükemmelin hayalini ararız; işte sen benim için o hayalin vücut bulmuş hali oldun.
Seni taparcasına sevdim.
Seni konuştuğun herkesten kıskandım.
Seni kendime saklamak istedim.
Yalnızca seninleyken mutluydum.
Sen yanımda değilken de benimleydin; sanatımdaydın...
Elbette sana bunlardan hiç söz etmedim.
Söylemem imkânsızdı.
Beni anlayamazdın.
Ben bile kendimi anlayamıyordum ki.
Tek bildiğim, bu muhteşem güzellikle göz göze geldiğimde dünyanın gözümde cennete dönüştüğüydü.
Böylesine delice hayran olmanın tekinsiz bir yanı da vardır; kaybetmekten korkarsın ki bu durumda kaybetmek en az elinde tutabilmek kadar tehlikelidir...